In aanvulling op het online foto’s publiceren en werken met foto sharing programma’s nu een les in online foto’s bewerken. Ik moet zeggen dat ik dit ding een beetje beperkt vind, aangezien de meeste van de genoemde programma’s hetzelfde werken als programma’s die je ook van Windows op je computer hebt. Het voordeel is dan dat het online kan.
Persoonlijk maak ik gebruik van Picnik. Fotoaanpassen.nl vind ik ook wel aardig en is Nederlands, dus dat is natuurlijk een pre, ook al is het net iets beperkter.
Wat ik nog niet kende tot vandaag is Snippy. Ik gebruikte hiervoor altijd “print scrn” op het toetsenbord en dan Paint of Irfanview, maar Snippy werkt wel zo makkelijk.
Opvallend aan dit onderdeel vind ik wel dat de “ook handige toepassingen” op mij als nuttiger overkwamen dan de vier eerder genoemde. Bovendien mis ik een duidelijke opdracht met een goede vergelijking er in.
Maar goed, op naar een verhandeling over web 2.0..
maandag 28 februari 2011
zaterdag 26 februari 2011
hier moest ik aan denken...
...toen ik aan het lezen was over imagegenerators. Het volgende berichtje gaat rond op facebook.
1 Go to wikipedia and hit random. The first random wikipedia article you get is the name of your band.
2 Go to quotationspage.com and hit random. The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.
3 Go to flickr and click on “explore the last seven days”. Third picture, no matter what it is..., will be your album cover.
4 Use photoshop or similar (picnik.com is a free online photo editor) to put it all together.
5 Post it with this text in the "caption" and TAG the friends you want to
2 Go to quotationspage.com and hit random. The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.
3 Go to flickr and click on “explore the last seven days”. Third picture, no matter what it is..., will be your album cover.
4 Use photoshop or similar (picnik.com is a free online photo editor) to put it all together.
5 Post it with this text in the "caption" and TAG the friends you want to
vrijdag 25 februari 2011
Spannende codetaal - mashup the api's
The mashups zijn grappig en ze kunnen handig zijn als je een foto zoekt bij een artikel.
Google Maps is een erg handig programma. Zo maken we er bij het Oranjecomité in Zevenhuizen gebruik van om de routes te bepalen voor de verschillende optochten die we organiseren.
De “50” redenen om Flickr te gebruiken voor de bibliotheek lijken best wel veel op elkaar. Ik ontken niet dat het nuttig is, maar zoveel redenen;s
Is dit lang genoeg als blog? Want eigenlijk vind ik dit het individuele ding zijn niet zo waard. Het is onderdeel van Flickr en waarom Flickr nuttig kan zijn.
Migratr linkt verschillende fotosharing sites aan elkaar.
Via http://www.programmableweb.com/ kun je mashups vinden voor meer programma's dan Flickr.
Google Maps is een erg handig programma. Zo maken we er bij het Oranjecomité in Zevenhuizen gebruik van om de routes te bepalen voor de verschillende optochten die we organiseren.
De “50” redenen om Flickr te gebruiken voor de bibliotheek lijken best wel veel op elkaar. Ik ontken niet dat het nuttig is, maar zoveel redenen;s
Is dit lang genoeg als blog? Want eigenlijk vind ik dit het individuele ding zijn niet zo waard. Het is onderdeel van Flickr en waarom Flickr nuttig kan zijn.
Migratr linkt verschillende fotosharing sites aan elkaar.
Via http://www.programmableweb.com/ kun je mashups vinden voor meer programma's dan Flickr.
De vergelijking tussen, helaas, maar twee van de vier
Allereerst natuurlijk mijn bevingen wat het betreft Flickr. Op zich is dit een aardig fotoprogramma. Ik kan inloggen met mijn Google account, hoewel ik het wel wat irritant vind dat ik steeds een extra klikje moet doen t.o.v. Yahoogebruikers, maar daar valt mee te leven;)
Het maken van een profiel en uploaden van foto’s ging zoals eerder gezegd makkelijk. Verder bevat Flickr opties als het volgen van vriendjes, het taggen en labellen van foto’s (waardoor je ook weer makkelijk soortgelijke foto’s kan vinden) en, mijn favoriete optie, het in één keer meerdere foto’s wijzigen. Heel handig!
Minpuntje is de lay-out, waardoor de site er wat onoverzichtelijk en chaotisch uitziet.
Door mijn vriend werd ik er nog op gewezen dat je heel makkelijk kunt zoeken op foto’s met of juist zonder copyright, zodat je die bij een artikel kunt gebruiken of op je site. Dit is natuurlijk ook een handige functie voor de bibliotheek.
Met de volgende, Mijnalbum.nl heb ik het bijna meteen helemaal gehad. Een account aanmaken ging nog wel, maar dan… Ik probeer zes foto’s te uploaden, wat zegt hij? “Zes foto’s zijn niet toegevoegd”. Grr. Dan maar eentje tegelijk proberen en wat denk je, doet hij ook al niet! Mededeling: “Foto moet minimaal 400x400 pixels zijn. Even verder kijken leert dat totale upload ook niet groter mag zijn dan 16mb.
Voor dit project valt deze site af, aangezien mijn foto’s kennelijk niet voldoen aan hun eisen. En eerlijk gezegd, als simpel wat foto’s plaatsen al een probleem is, terwijl het een fotosite betreft (en het me op iedere andere fotosite en sociaal netwerksite meteen lukt) dan ben ik er ook wel gewoon klaar mee. Dus helaas, het gebruik van deze site was geen lang leven beschoren.
Aanvulling: ik kreeg binnen een dag al een spammail of ik niet alsjeblieft een gold account wilde met 75% korting!
Volgende probeersel, Zoom.nl (van het tijdschrift Zoom.nl, dat je ook in de bibliotheek kunt lenen). Deze site is meer dan alleen een fotodeelsite, aangezien ook het tijdschrift zich hier presenteert. Het aanmaken van een account gaat opnieuw erg makkelijk. Om foto’s te kunnen uploaden moet ik echter eerst een camera toevoegen. Nu ga ik binnenkort een nieuwe camera kopen (ik heb er nu geen) dus dan ga ik daarna deze site verder ontdekken.
Gezien de optie camera toevoegen en de mogelijkheid bezochte landen etc. bij je persoonlijke gegevens te zetten heb ik wel het idee dat deze site meer voor de betere amateurfotograaf is en niet echt bedoeld om een paar biebkiekjes op te posten.
En dan de laatste van de vier, Picasa. Dit is de fotosite is ik al gebruikte voor deze opdracht. De mogelijkheden ervan heb ik echter nog niet echt onderzocht. Mijn gebruik van Picasa beperkte zich voornamelijk tot het opslaan van foto’s om ze te delen met familie zonder dat ik ze hoefde te mailen. Om dat nog wat makkelijker te maken heb ik ook Picasa op mijn computer staan. Met Picasa op je computer kun je ook foto’s bewerken en eenvoudig uploaden.
Eerste positieve puntje is dat ik niet nog apart hoef in te loggen, omdat ik al ingelogd was in Gmail en Blogger en dus in mijn algemene Google Account. Minpuntje is dat als je naar http://www.picasa.nl/ gaat je op een site komt waar je het desktopprogramma kunt downloaden. Dat is een beetje verwarrend. Verder ben ik ook niet echt gecharmeerd van het feit dat Blogger zelf een paar mappen in mijn Picasa heeft aangemaakt. En erger, die krijg ik niet gewist!
Verder lijkt Picasa wel wat op Flickr, met als voordeel dat het wat overzichtelijker is. Ik heb een paar volgers en volg zelf mijn zusje die op het moment in Dubai zit. Ik ben dus altijd op de hoogte van haar nieuwste bezichtigingen van de stad.
Met Picasa kun je, net als met Flickr, tags en labels geven en personen aanwijzen om zo ook weer makkelijker foto’s te vinden. Ook leuk is dat als ik nieuwe foto’s post die ook op mijn buzz verschijnen (Google’s Twitter).
Nadeel van Picasa t.o.v. Flickr is dat het wat trager werkt en dat je niet meerdere foto’s in één keer kunt bewerken.
Persoonlijk kies ik voor Picasa. Bibliotheektechnisch is het echter wel handig om Flickr niet uit te sluiten als je bijvoorbeeld een foto nodig hebt zonder copyright, want dat staat er op Picasa niet bij.
Het maken van een profiel en uploaden van foto’s ging zoals eerder gezegd makkelijk. Verder bevat Flickr opties als het volgen van vriendjes, het taggen en labellen van foto’s (waardoor je ook weer makkelijk soortgelijke foto’s kan vinden) en, mijn favoriete optie, het in één keer meerdere foto’s wijzigen. Heel handig!
Minpuntje is de lay-out, waardoor de site er wat onoverzichtelijk en chaotisch uitziet.
Door mijn vriend werd ik er nog op gewezen dat je heel makkelijk kunt zoeken op foto’s met of juist zonder copyright, zodat je die bij een artikel kunt gebruiken of op je site. Dit is natuurlijk ook een handige functie voor de bibliotheek.
Met de volgende, Mijnalbum.nl heb ik het bijna meteen helemaal gehad. Een account aanmaken ging nog wel, maar dan… Ik probeer zes foto’s te uploaden, wat zegt hij? “Zes foto’s zijn niet toegevoegd”. Grr. Dan maar eentje tegelijk proberen en wat denk je, doet hij ook al niet! Mededeling: “Foto moet minimaal 400x400 pixels zijn. Even verder kijken leert dat totale upload ook niet groter mag zijn dan 16mb.
Voor dit project valt deze site af, aangezien mijn foto’s kennelijk niet voldoen aan hun eisen. En eerlijk gezegd, als simpel wat foto’s plaatsen al een probleem is, terwijl het een fotosite betreft (en het me op iedere andere fotosite en sociaal netwerksite meteen lukt) dan ben ik er ook wel gewoon klaar mee. Dus helaas, het gebruik van deze site was geen lang leven beschoren.
Aanvulling: ik kreeg binnen een dag al een spammail of ik niet alsjeblieft een gold account wilde met 75% korting!
Volgende probeersel, Zoom.nl (van het tijdschrift Zoom.nl, dat je ook in de bibliotheek kunt lenen). Deze site is meer dan alleen een fotodeelsite, aangezien ook het tijdschrift zich hier presenteert. Het aanmaken van een account gaat opnieuw erg makkelijk. Om foto’s te kunnen uploaden moet ik echter eerst een camera toevoegen. Nu ga ik binnenkort een nieuwe camera kopen (ik heb er nu geen) dus dan ga ik daarna deze site verder ontdekken.
Gezien de optie camera toevoegen en de mogelijkheid bezochte landen etc. bij je persoonlijke gegevens te zetten heb ik wel het idee dat deze site meer voor de betere amateurfotograaf is en niet echt bedoeld om een paar biebkiekjes op te posten.
En dan de laatste van de vier, Picasa. Dit is de fotosite is ik al gebruikte voor deze opdracht. De mogelijkheden ervan heb ik echter nog niet echt onderzocht. Mijn gebruik van Picasa beperkte zich voornamelijk tot het opslaan van foto’s om ze te delen met familie zonder dat ik ze hoefde te mailen. Om dat nog wat makkelijker te maken heb ik ook Picasa op mijn computer staan. Met Picasa op je computer kun je ook foto’s bewerken en eenvoudig uploaden.
Eerste positieve puntje is dat ik niet nog apart hoef in te loggen, omdat ik al ingelogd was in Gmail en Blogger en dus in mijn algemene Google Account. Minpuntje is dat als je naar http://www.picasa.nl/ gaat je op een site komt waar je het desktopprogramma kunt downloaden. Dat is een beetje verwarrend. Verder ben ik ook niet echt gecharmeerd van het feit dat Blogger zelf een paar mappen in mijn Picasa heeft aangemaakt. En erger, die krijg ik niet gewist!
Verder lijkt Picasa wel wat op Flickr, met als voordeel dat het wat overzichtelijker is. Ik heb een paar volgers en volg zelf mijn zusje die op het moment in Dubai zit. Ik ben dus altijd op de hoogte van haar nieuwste bezichtigingen van de stad.
Met Picasa kun je, net als met Flickr, tags en labels geven en personen aanwijzen om zo ook weer makkelijker foto’s te vinden. Ook leuk is dat als ik nieuwe foto’s post die ook op mijn buzz verschijnen (Google’s Twitter).
Nadeel van Picasa t.o.v. Flickr is dat het wat trager werkt en dat je niet meerdere foto’s in één keer kunt bewerken.
Persoonlijk kies ik voor Picasa. Bibliotheektechnisch is het echter wel handig om Flickr niet uit te sluiten als je bijvoorbeeld een foto nodig hebt zonder copyright, want dat staat er op Picasa niet bij.
woensdag 23 februari 2011
Ontdek...! Flickr
Dit is iets wat ik nog niet heb en zodoende ook het eerste ding waar ik echt tijd in moet investeren om er een beetje goed bekend mee te raken.. Het ding zelf heb ik op zich al wel (ik heb Gmail, dus ook Picasa en de rest van Google’s collectie programma’s), maar specifiek Flickr nog niet. Bovendien gebruik ik Picasa voornamelijk voor het uploaden van foto’s om ze dan via een link makkelijk aan een website te koppelen en nog niet echt als sociaal medium.
Stap 1, het aanmaken van een account, ging prima. Ik kan gewoon inloggen met mijn Gmail gegevens en wordt daarna door een menuutje geloodst dat me helpt een foto voor mezelf uit te kiezen en wat vrienden te vinden. Dit laatste is wel wat lastig, aangezien ik geen toestemming wil geven voor het doorzoeken van mijn Gmail contacten. Ik heb namelijk met verschillende programma’s de ervaring dat er dan een mail wordt verstuurd aan al mijn contacten dat ze ook het desbetreffende programma moeten gaan gebruiken en daarvoor heb ik net iets te veel zakelijke contactpersonen.
Het vervolgens uploaden van enkele bibliotheekfoto’s (ik heb gekozen voor foto’s van de zelfbediening), tags toevoegen en in sets zetten gaat erg simpel. Het uploaden van de foto naar deze blog was echter een heel ander verhaal. Sowieso raad ik bloggertechnisch Picasa aan omdat die direct te bereiken is. En als je dat niet doet, gewoon lekker direct van je harde schijf.
Maar goed, ik moet het van de opdracht via Flickr doen, dus dat heb ik gedaan (en is gelukt zoals je ziet), maar hiervoor moest de foto wel eerst op openbaar gezet worden. Het ergste daaraan, dat ik op een knop "thnx" moet drukken als Flickr aan mijn verzoek heeft voldaan. Serieus, een programma met praatjes;s Daarna gaat het soepel. "Grab the link" klikken, URL plakken en klaar is Kees. Uh nee, toch niet. Grr, wat doe ik nu weer verkeerd?
Ok, laatste poging. Mijn blog toevoegen aan Flickr en vanaf daar publiceren. Gelukt!
In mijn volgende blog een vergelijking tussen Flickr en wat andere soortgelijke sites. Een vermoeden, Flickr gaat hier niet heel goed uitkomen;)
Stap 1, het aanmaken van een account, ging prima. Ik kan gewoon inloggen met mijn Gmail gegevens en wordt daarna door een menuutje geloodst dat me helpt een foto voor mezelf uit te kiezen en wat vrienden te vinden. Dit laatste is wel wat lastig, aangezien ik geen toestemming wil geven voor het doorzoeken van mijn Gmail contacten. Ik heb namelijk met verschillende programma’s de ervaring dat er dan een mail wordt verstuurd aan al mijn contacten dat ze ook het desbetreffende programma moeten gaan gebruiken en daarvoor heb ik net iets te veel zakelijke contactpersonen.
Het vervolgens uploaden van enkele bibliotheekfoto’s (ik heb gekozen voor foto’s van de zelfbediening), tags toevoegen en in sets zetten gaat erg simpel. Het uploaden van de foto naar deze blog was echter een heel ander verhaal. Sowieso raad ik bloggertechnisch Picasa aan omdat die direct te bereiken is. En als je dat niet doet, gewoon lekker direct van je harde schijf.
Maar goed, ik moet het van de opdracht via Flickr doen, dus dat heb ik gedaan (en is gelukt zoals je ziet), maar hiervoor moest de foto wel eerst op openbaar gezet worden. Het ergste daaraan, dat ik op een knop "thnx" moet drukken als Flickr aan mijn verzoek heeft voldaan. Serieus, een programma met praatjes;s Daarna gaat het soepel. "Grab the link" klikken, URL plakken en klaar is Kees. Uh nee, toch niet. Grr, wat doe ik nu weer verkeerd?
Ok, laatste poging. Mijn blog toevoegen aan Flickr en vanaf daar publiceren. Gelukt!
In mijn volgende blog een vergelijking tussen Flickr en wat andere soortgelijke sites. Een vermoeden, Flickr gaat hier niet heel goed uitkomen;)
zaterdag 19 februari 2011
Afsluiting RSS - Het nut voor de bibliotheek
Met deze blog sluit ik mijn ontdekkingsreis naar RSS af. Ik heb ontdekt dat RSS meer functies heeft dan het slechts updaten van nieuws in een RSS Reader. Zo vind ik het handig dat ik door middel van RSS mijn blog op zowel Hyves als Facebook heb kunnen publiceren.
Wel blijf ik bij mijn mening dat als nieuwsdienst RSS een dienst blijft die een beetje achterhaalt is door het gebruik van social media. Voor mij heeft het niet de toegevoegde nieuwswaarde die het belooft te hebben.
Tot slot natuurlijk dé vraag: wat voegt RSS toe voor een bibliotheek?
Ik denk dat een bibliotheek als het RSS betreft voornamelijk de leverende partij moet willen zijn. RSS is leuk voor blogs, maar te onoverzichtelijk voor nieuws, bovendien zit er geen wisselwerking in, waardoor het altijd eenrichtingsverkeer blijft. Ik denk dat veel van de voordelen die aan RSS zitten voor een bibliotheek ook door een dienst als Twitter geleverd worden.
Voor individuele bibliotheekmedewerkers geldt natuurlijk dat ze op de hoogte moeten blijven van nieuws op de manier waarop zij dat het liefst willen. En als dat is door middel van een RSS feed is, dan is dat natuurlijk prima. Ik geef de voorkeur het volgen van verschillende bibliotheken op Twitter.
Een bibliotheekorganisatie moet er natuurlijk wel altijd voor zorgen een site te hebben waarvan de updates met RSS gevolgd kunnen worden!
Wel blijf ik bij mijn mening dat als nieuwsdienst RSS een dienst blijft die een beetje achterhaalt is door het gebruik van social media. Voor mij heeft het niet de toegevoegde nieuwswaarde die het belooft te hebben.
Tot slot natuurlijk dé vraag: wat voegt RSS toe voor een bibliotheek?
Ik denk dat een bibliotheek als het RSS betreft voornamelijk de leverende partij moet willen zijn. RSS is leuk voor blogs, maar te onoverzichtelijk voor nieuws, bovendien zit er geen wisselwerking in, waardoor het altijd eenrichtingsverkeer blijft. Ik denk dat veel van de voordelen die aan RSS zitten voor een bibliotheek ook door een dienst als Twitter geleverd worden.
Voor individuele bibliotheekmedewerkers geldt natuurlijk dat ze op de hoogte moeten blijven van nieuws op de manier waarop zij dat het liefst willen. En als dat is door middel van een RSS feed is, dan is dat natuurlijk prima. Ik geef de voorkeur het volgen van verschillende bibliotheken op Twitter.
Een bibliotheekorganisatie moet er natuurlijk wel altijd voor zorgen een site te hebben waarvan de updates met RSS gevolgd kunnen worden!
vrijdag 18 februari 2011
Blogger & Hyves
Yes, gelukt! Het was even zoeken, maar ik heb mijn blog aan mijn hyve weten te koppelen, zodat de updates daar nu automatisch op verschijnen. En het leukste daaraan was dat het moest middels… jawel RSS:)
Aangezien ik ook mijn Twitter en Facebook aan Hyves gekoppeld heb staan hoopte ik al dat dezelfde functie voor blogs beschikbaar zou zijn en dat bleek tot mijn blijdschap inderdaad zo te zijn. Vervolgens ben ik gaan googlen hoe mijn accounts te koppelen en een kwartiertje later had hyves al mijn berichten geïmporteerd, zodat nu ook al mijn hyvesvriendjes mijn updates kunnen lezen.
Ook je accounts koppelen? Hier is wat je moet doen:
- Ga naar www.hyves.nl
- Log in met je eigen gegevens
- Klik vervolgens rechts bovenin op “mijn menu” en daarna onderaan het balkje dat verschijnt op “mijn account”
- Klik vervolgens links in het midden op “Koppel content”
- Nu kun je de titel van je blog invoeren en nog wat aanvullende gegevens. Onderaan moet je tot slot de RSS URL plakken van je blog. Voor Blogger/BlogSpot is dit titelvanjeblog.blogspot.com/rss.xml
- Voila, Hyves controleert en haalt meteen al je blogberichten binnen en zet ze op je profiel.
Aangezien ik ook mijn Twitter en Facebook aan Hyves gekoppeld heb staan hoopte ik al dat dezelfde functie voor blogs beschikbaar zou zijn en dat bleek tot mijn blijdschap inderdaad zo te zijn. Vervolgens ben ik gaan googlen hoe mijn accounts te koppelen en een kwartiertje later had hyves al mijn berichten geïmporteerd, zodat nu ook al mijn hyvesvriendjes mijn updates kunnen lezen.
Ook je accounts koppelen? Hier is wat je moet doen:
- Ga naar www.hyves.nl
- Log in met je eigen gegevens
- Klik vervolgens rechts bovenin op “mijn menu” en daarna onderaan het balkje dat verschijnt op “mijn account”
- Klik vervolgens links in het midden op “Koppel content”
- Nu kun je de titel van je blog invoeren en nog wat aanvullende gegevens. Onderaan moet je tot slot de RSS URL plakken van je blog. Voor Blogger/BlogSpot is dit titelvanjeblog.blogspot.com/rss.xml
- Voila, Hyves controleert en haalt meteen al je blogberichten binnen en zet ze op je profiel.
donderdag 17 februari 2011
RSS - Hoe te lezen
En zo kreeg ik mijn eerste les in hoe leerzaam het kan zijn het 23dingen traject met anderen te doorlopen. Ik opende vanochtend mijn Blogger en zag dat ik wat nieuwe blogs te lezen had. Désirée had een verhaal over RSS, precies waar ik ook mee bezig ben geweest gisteren. Even lezen wat zij er van vindt dacht ik, maar halverwege het verhaal werd me duidelijk dat we de opdracht allebei anders hadden geïnterpreteerd. Waar ik alleen beschreef wat mijn mening over RSS is, had zij ook de verschillende mogelijkheden tot het lezen van RSS met elkaar vergeleken en dat is eigenlijk wel een hele leuke insteek.
Dus heb ik inmiddels ook een Netvibes en een Symbaloo account aangemaakt. Beide systemen blijken meteen uitgebreider te zijn dan Google Reader en eigenlijk meer vergelijkbaar met igoogle, omdat je er ook je internetfavorieten, mail, chat enz. mee bij kan beheren. Netvibes onderscheidt zich van door de ruime keus aan lay-outs, wat ik als personaliseerfan erg leuk vind. Verder lijkt het heel sterk op igoogle qua indeling en gebruiksgemak. Bij starten staat Flickr meteen als widget erbij en laat ik nou net nog geen account hebben daar (wel Picasa), dus ik verheug me nu al op de volgende opdracht waarbij ik een dergelijke account aan ga maken.
Het enige probleem dat ik tot nu toe met Netvibes ondervind is dat ik helemaal aan het begin heb gekozen voor “tennis” als dashboard en dat ik daar nu niet meer vanaf kom. Geen onoverkomelijk probleem, maar wel een beetje irritant dat het me niet lukt die tabbladen te verwijderen.
Leuk aan Symbaloo vind ik dat het erg Nederlands is en dat het werkt met blokjes in plaats van widgets. Als je op een blokje klikt opent die in het midden de betreffende feed. Dit maakt het lezen van RSS wel een beetje onoverzichtelijk, aangezien je alsnog al je feeds apart aan moet klikken om de updates in het midden te kunnen lezen. Symbaloo is echter wel heel erg handig om te gebruiken in plaats van je favorietenmap in je internetbrowser. Jammer is de beperkte mogelijkheid die de pagina geeft wat het betreft lay-out en zwarte basis lay-out die niet zo goed matcht bij wat ik mooi vind. Al met al is Symbaloo een prima startpagina voor je browser.
Voordeel van Netvibes en Symbaloo voor mij persoonlijk is dat ze, in tegenstelling tot igoogle, niet gekoppeld zitten aan je Google account en ik dus niet steeds mijn beginscherm kwijt ben, omdat ik uitgelogd blijk te zijn nadat mijn vriend zijn gmail even heeft gecheckt;)
In de komende weken ga ik proberen iets minder te houden van mijn Google Chrome browser en iets meer gebruik te maken van de verschillende functies die igoogle, Symbaloo en Netvibes bieden.
Dus heb ik inmiddels ook een Netvibes en een Symbaloo account aangemaakt. Beide systemen blijken meteen uitgebreider te zijn dan Google Reader en eigenlijk meer vergelijkbaar met igoogle, omdat je er ook je internetfavorieten, mail, chat enz. mee bij kan beheren. Netvibes onderscheidt zich van door de ruime keus aan lay-outs, wat ik als personaliseerfan erg leuk vind. Verder lijkt het heel sterk op igoogle qua indeling en gebruiksgemak. Bij starten staat Flickr meteen als widget erbij en laat ik nou net nog geen account hebben daar (wel Picasa), dus ik verheug me nu al op de volgende opdracht waarbij ik een dergelijke account aan ga maken.
Het enige probleem dat ik tot nu toe met Netvibes ondervind is dat ik helemaal aan het begin heb gekozen voor “tennis” als dashboard en dat ik daar nu niet meer vanaf kom. Geen onoverkomelijk probleem, maar wel een beetje irritant dat het me niet lukt die tabbladen te verwijderen.
Leuk aan Symbaloo vind ik dat het erg Nederlands is en dat het werkt met blokjes in plaats van widgets. Als je op een blokje klikt opent die in het midden de betreffende feed. Dit maakt het lezen van RSS wel een beetje onoverzichtelijk, aangezien je alsnog al je feeds apart aan moet klikken om de updates in het midden te kunnen lezen. Symbaloo is echter wel heel erg handig om te gebruiken in plaats van je favorietenmap in je internetbrowser. Jammer is de beperkte mogelijkheid die de pagina geeft wat het betreft lay-out en zwarte basis lay-out die niet zo goed matcht bij wat ik mooi vind. Al met al is Symbaloo een prima startpagina voor je browser.
Voordeel van Netvibes en Symbaloo voor mij persoonlijk is dat ze, in tegenstelling tot igoogle, niet gekoppeld zitten aan je Google account en ik dus niet steeds mijn beginscherm kwijt ben, omdat ik uitgelogd blijk te zijn nadat mijn vriend zijn gmail even heeft gecheckt;)
In de komende weken ga ik proberen iets minder te houden van mijn Google Chrome browser en iets meer gebruik te maken van de verschillende functies die igoogle, Symbaloo en Netvibes bieden.
woensdag 16 februari 2011
RSS net niet
Ding 4, ofwel het gebruik van RSS was er eentje waar ik me nog een beetje een mening over moest vormen. Ik heb weliswaar al enige tijd Google Reader (tja, als je ooit alles van je Google account utiprobeert dan is dat er onderdeel van) en ik had me ook geabonneerd op enkele feeds, maar heel veel verder was ik nog niet gekomen. De reden? Het is gewoon niet interessant genoeg voor de gemiddelde internetgebruiker.
Zoals al eerder gezegd ben ik pas vanwege 23dingen begonnen met het volgen van blogs. Ik begrijp dat als je meerdere blogs volgt het best lekker is om dat via RSS allemaal overzichtelijk bij elkaar te hebben. Het doet echter niet wat het beloofd: alles op één site, met één klik, binnen handbereik. Ik moet namelijk nog steeds naar Facebook, Hyves, Twitter en nog wat van dat soort sites. Makkelijker vind ik het dan om gewoon Google Chrome te downloaden (ja ik ben een Google fanJ) en daar standaardtabbladen in op te slaan, zodat je de belangrijkste sites binnen handbereik hebt. Zolang dat er niet meer worden dan tien is het prima te doen.
Andere nadelen aan RSS vind ik dat het uiteindelijk te technisch is voor de meeste mensen om echt lekker mee te werken (het kopieren en plakken van snelkoppelingen is niet erg gebruiksvriendelijk), dat als je niet oppast je veel te veel informatie binnenkrijgt die niet gedoseerd per website wordt aangeboden en dat het niet te gebruiken is met mobiel internet (iig niet op mijn telefoon).
Nu heb ik, om RSS toch een kans te geven Google Reader toegevoegd aan mijn iGoogle (een gepersonaliseerde versie van de standaardgoogle, van waaruit je bijvoorbeeld ook je mail e.d. kunt zien) en wat blijkt, ik doe er nog steeds niet echt iets mee. Misschien is het omdat ik ook Twitter heb en ik veel van de sites die ik volg ook daar volg, dat de informatie van RSS eigenlijk achterloopt. Instanties en individuele mensen posten daar hun updates en ik weet dat er een nieuw nieuwsbericht of een nieuwe blog te lezen is. Kortom: Twitter is een vorm van RSS, die zelfs nog uitgebreider is.
Eigenlijk worden mijn argumenten het best beschreven in de reactie van “Ferry” op het artikel “Waarom komt RSS in Nederland nog steeds niet van de grond?” dat bij het cursusmateriaal hoort.
http://www.den-dopper.com/2008/06/30/waarom-komt-rss-in-nederland-nog-steeds-niet-van-de-grond/
Dit gezegd hebbende besef ik me dat ik, net als veel andere mensen, ook gewoon van klikken hou. Een beetje doelloos over het web surfen is best leuk en uiteindelijk soms ook veel leerzamer dan rechtstreeks door kunnen klikken.
Mijn conclusie is vooralsnog (want ik blijf dit hele traject natuurlijk braaf RSS gebruiken en zal zeker mijn mening bijstellen mocht dat nodig zijn) dat RSS wellicht een paar jaar geleden erg handig kan zijn geweest, maar inmiddels is ingehaald door de ontwikkelingen.
Zoals al eerder gezegd ben ik pas vanwege 23dingen begonnen met het volgen van blogs. Ik begrijp dat als je meerdere blogs volgt het best lekker is om dat via RSS allemaal overzichtelijk bij elkaar te hebben. Het doet echter niet wat het beloofd: alles op één site, met één klik, binnen handbereik. Ik moet namelijk nog steeds naar Facebook, Hyves, Twitter en nog wat van dat soort sites. Makkelijker vind ik het dan om gewoon Google Chrome te downloaden (ja ik ben een Google fanJ) en daar standaardtabbladen in op te slaan, zodat je de belangrijkste sites binnen handbereik hebt. Zolang dat er niet meer worden dan tien is het prima te doen.
Andere nadelen aan RSS vind ik dat het uiteindelijk te technisch is voor de meeste mensen om echt lekker mee te werken (het kopieren en plakken van snelkoppelingen is niet erg gebruiksvriendelijk), dat als je niet oppast je veel te veel informatie binnenkrijgt die niet gedoseerd per website wordt aangeboden en dat het niet te gebruiken is met mobiel internet (iig niet op mijn telefoon).
Nu heb ik, om RSS toch een kans te geven Google Reader toegevoegd aan mijn iGoogle (een gepersonaliseerde versie van de standaardgoogle, van waaruit je bijvoorbeeld ook je mail e.d. kunt zien) en wat blijkt, ik doe er nog steeds niet echt iets mee. Misschien is het omdat ik ook Twitter heb en ik veel van de sites die ik volg ook daar volg, dat de informatie van RSS eigenlijk achterloopt. Instanties en individuele mensen posten daar hun updates en ik weet dat er een nieuw nieuwsbericht of een nieuwe blog te lezen is. Kortom: Twitter is een vorm van RSS, die zelfs nog uitgebreider is.
Eigenlijk worden mijn argumenten het best beschreven in de reactie van “Ferry” op het artikel “Waarom komt RSS in Nederland nog steeds niet van de grond?” dat bij het cursusmateriaal hoort.
http://www.den-dopper.com/2008/06/30/waarom-komt-rss-in-nederland-nog-steeds-niet-van-de-grond/
Dit gezegd hebbende besef ik me dat ik, net als veel andere mensen, ook gewoon van klikken hou. Een beetje doelloos over het web surfen is best leuk en uiteindelijk soms ook veel leerzamer dan rechtstreeks door kunnen klikken.
Mijn conclusie is vooralsnog (want ik blijf dit hele traject natuurlijk braaf RSS gebruiken en zal zeker mijn mening bijstellen mocht dat nodig zijn) dat RSS wellicht een paar jaar geleden erg handig kan zijn geweest, maar inmiddels is ingehaald door de ontwikkelingen.
nog steeds aan het bloggen met Blogger, Blogspot o.i.d.
Ding 3: Meld je weblog aan
Dit had ik nogal voorbarig al gedaan voordat ik sowieso begonnen was, dus die stap kon ik overslaan. Ik ben nog niet opgenomen in de lijst (en doe dit project wel heus echt waar alleen) dus ik ben benieuwd wanneer dat wel gaat gebeuren en ik wellicht wat volgers krijg. Nu is dit volgens mij via Blogger erg makkelijk, aangezien dezelfde persoon meerdere keren je vriendje kan worden mits die persoon over zowel Twitter als Gmail beschikt. Volgens mij werkt friend connect dus nog niet helemaal optimaal.
Gisteravond ben ik lekker bezig geweest met het stylen van mijn blog. Inmiddels heb ik zoals je kunt zien voor een leuk biebachtige achtergrond gekozen met bijpassende letters en kleurtjes en voorlopig ben ik hier blij mee. Over een maand dwingt mijn stylewoede me wel weer tot het maken van een nieuwe lay-out;)
Maar goed, om ook de vorige opdracht af te maken mijn mening over Blogger (en in een van mijn volgende blogs, ding 9 als ik het goed, heb een uiteenzetting over web 2.0)
Dat gebruiksvriendelijke waar ik Google nog zo mee complimenteerde toen het Gmail betrof gaat helaas niet op voor Blogger (na het herlezen van het introductiestuk ben ik er ook niet meer zo zeker van dat Blogger van Google is).
Eerst maar wat positieve punten. Om te beginnen is de lay-out erg mooi en aan eigen stijl en voorkeur aanpasbaar. Ik ben persoonlijk dol op het personaliseren van mijn internetaccounts, dus wat het dat betreft voldoet Blogger aan de eisen. Verder is het posten van berichten en het reageren erop lekker simpel. Geen gezeur met html tekens en ga zo maar door, maar gewoon lekker knippen en plakken vanuit Word en alles verschijnt in een mooi kadertje op je blog. Heerlijk!
Helaas zijn er ook wat minder positieve punten aan Blogger. Zo is het vrij storend dat als je op de foto van een volger klikt je niet diens blog te zien krijgt maar een kort overzicht van de gelinkte sites, waar die van de volger zelf natuurlijk net niet tussen staat (behalve bij mij dan, want ik volg om deze reden lekker ook mezelf;)). Ik kan dus wel vriendjes worden, maar geen volger, iets waarvan ik sowieso niet helemaal begrijp dat er onderscheid in is gemaakt.
Ook staan er op de pagina van een volger, mocht je die door het intypen van de directe url wel hebben bereikt, icoontjes van facebook, twitter en google buzz. Leuk dacht ik, dan kom ik rechtstreeks op de pagina terecht die de desbetreffende persoon daar heeft. Helaas, ik kwam op mijn eigen pagina.
En toen kwam de volgende uitdaging, van de blog van een volger terug naar die van mezelf. Dat klinkt makkelijk, maar bleek een stuk moeilijker. Na wat gezoek maar geklikt op “dashboard” en dat bleek naar een overzichtspagina te leiden, van waaruit ik weer op mijn eigen blog kon komen.
Al met al vind ik Blogger een mooie, ambitieuze, op het eerste gezicht overzichtelijke, maar achter de schermen zeer onoverzichtelijke site die voldoet aan alles wat ik er van verlang en wellicht nog meer, maar die nog wel wat verbeteringen door kan voeren en een voorbeeld kan nemen aan sociale netwerksites en de makkelijke manier waarop daar tussen profielen geschakeld kan worden.
Dit had ik nogal voorbarig al gedaan voordat ik sowieso begonnen was, dus die stap kon ik overslaan. Ik ben nog niet opgenomen in de lijst (en doe dit project wel heus echt waar alleen) dus ik ben benieuwd wanneer dat wel gaat gebeuren en ik wellicht wat volgers krijg. Nu is dit volgens mij via Blogger erg makkelijk, aangezien dezelfde persoon meerdere keren je vriendje kan worden mits die persoon over zowel Twitter als Gmail beschikt. Volgens mij werkt friend connect dus nog niet helemaal optimaal.
Gisteravond ben ik lekker bezig geweest met het stylen van mijn blog. Inmiddels heb ik zoals je kunt zien voor een leuk biebachtige achtergrond gekozen met bijpassende letters en kleurtjes en voorlopig ben ik hier blij mee. Over een maand dwingt mijn stylewoede me wel weer tot het maken van een nieuwe lay-out;)
Maar goed, om ook de vorige opdracht af te maken mijn mening over Blogger (en in een van mijn volgende blogs, ding 9 als ik het goed, heb een uiteenzetting over web 2.0)
Dat gebruiksvriendelijke waar ik Google nog zo mee complimenteerde toen het Gmail betrof gaat helaas niet op voor Blogger (na het herlezen van het introductiestuk ben ik er ook niet meer zo zeker van dat Blogger van Google is).
Eerst maar wat positieve punten. Om te beginnen is de lay-out erg mooi en aan eigen stijl en voorkeur aanpasbaar. Ik ben persoonlijk dol op het personaliseren van mijn internetaccounts, dus wat het dat betreft voldoet Blogger aan de eisen. Verder is het posten van berichten en het reageren erop lekker simpel. Geen gezeur met html tekens en ga zo maar door, maar gewoon lekker knippen en plakken vanuit Word en alles verschijnt in een mooi kadertje op je blog. Heerlijk!
Helaas zijn er ook wat minder positieve punten aan Blogger. Zo is het vrij storend dat als je op de foto van een volger klikt je niet diens blog te zien krijgt maar een kort overzicht van de gelinkte sites, waar die van de volger zelf natuurlijk net niet tussen staat (behalve bij mij dan, want ik volg om deze reden lekker ook mezelf;)). Ik kan dus wel vriendjes worden, maar geen volger, iets waarvan ik sowieso niet helemaal begrijp dat er onderscheid in is gemaakt.
Ook staan er op de pagina van een volger, mocht je die door het intypen van de directe url wel hebben bereikt, icoontjes van facebook, twitter en google buzz. Leuk dacht ik, dan kom ik rechtstreeks op de pagina terecht die de desbetreffende persoon daar heeft. Helaas, ik kwam op mijn eigen pagina.
En toen kwam de volgende uitdaging, van de blog van een volger terug naar die van mezelf. Dat klinkt makkelijk, maar bleek een stuk moeilijker. Na wat gezoek maar geklikt op “dashboard” en dat bleek naar een overzichtspagina te leiden, van waaruit ik weer op mijn eigen blog kon komen.
Al met al vind ik Blogger een mooie, ambitieuze, op het eerste gezicht overzichtelijke, maar achter de schermen zeer onoverzichtelijke site die voldoet aan alles wat ik er van verlang en wellicht nog meer, maar die nog wel wat verbeteringen door kan voeren en een voorbeeld kan nemen aan sociale netwerksites en de makkelijke manier waarop daar tussen profielen geschakeld kan worden.
dinsdag 15 februari 2011
Ding 1 & 2: het begint!
Zo, mijn account is aangemaakt en ik ga me vanavond heerlijk amuseren met het aanpassen van alle kleurtjes en dingetjes. Nu al zin in!
Het meest moeilijke van bloggen en 23dingen is voor mij dat ik niet nu in mijn enthousiasme een hele serie tegelijk moet plaatsen, alle dingen in één keer ga doen en er dan als het wat lastiger wordt qua tijd weer volledig mee stoppen. Dat is misschien handig en leuk voor mij, maar niet voor eventuele volgers. Bovendien vraag ik me af of het de bedoeling is van het programma. Hoe moeilijk het dus ook zal zijn, na deze update stop ik voor vandaag (ik schrijf mn blogs wel vast en post ze later;p) en bij deze neem ik me voor zo’n twee in de week een nieuw ding op te pakken. Ja ik weet dat het één keer in de week is volgens de site, maar dat gaat me gewoon een beetje te langzaam. Ik ben nu eenmaal niet ’s werelds meest geduldige persoon.
Tegelijkertijd ga ik ook proberen via deze blog zo af en toe wat te delen over mijn werk in de bibliotheek. Of ik geef een aanvullende mening over onderdelen van 23dingen, die verder gaat dan de opdracht. Op die manier is het niet maar 23 keer een stukje over internetvaardigheden, maar een algemener verhaal over het gebruik van die vaardigheden binnen het bibliotheekwezen en alle eventueel aanverwante onderwerpen.
Nu moet natuurlijk nog wel blijken in hoeverre ik ook een heel klein beetje een begenadigd schrijver ben;)
Ding 1: de introductie
Gelezen!
Ding 2: richt je eigen weblog in
Ik was weer eens veel te snel begonnen, zonder eerst alles goed te lezen. Ergens horen dat je een weblog aan moet maken voor 23dingen en dat meteen ook doen was dus niet de bedoeling. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik die weblog al had aangemeld voor ik hem had. Ook niet al te handig. Je moet netjes de stappen op volgorde doorlopen en dan komt het best wel goed.
Die weblog via Blogger heb ik dus netjes aangemaakt. Ging erg makkelijk moet ik zeggen en als ik het zo lees op de site van 23dingen is Blogger onderdeel van Google en dat werkt in het algemeen wel erg makkelijk, dus dit moet helemaal goed gaan komen!
Voor dit onderdeel had ik ook mijn eigen online mailadres nodig (laat ik nu gelukkig al beschikken over een Hotmail en een Gmail account, dus ook dat kwam meteen goed). Ik moet zeggen dat ik als ik probeer te denken vanuit het perspectief van iemand die niet zo heel erg internetvaardig is, ik wel vind dat er erg makkelijk over het aanmaken van een dergelijke account heen wordt gestapt.
Maar goed, ik heb nu al besloten lekker een beetje vals te gaan spelen en zelf titels te verzinnen voor mijn postings, veel leuker vind ik persoonlijk en een uitdaging om het toch duidelijk te houden en niet te op de dingen vooruit te lopen. Verder heb ik er voor gekozen om wel met een schuilnaam te werken. Mijn schuilnaam, fanyella, gebruik ik namelijk al op al mijn sociale media accounts en dat maakt dat als ik onder deze naam werk iedereen op internet wel degelijk weet wie ik ben.
En dan nog even de laatste paar vragen van de opdracht beantwoorden:
Vind ik dit leuk voor de bibliotheek? Nee. Ik vind het wel degelijk veel toevoegen, maar dan meer als één bibliothecaris die een soort wekelijkse column schrijft dan als een instantie die blogt. Dat zorgt ook voor meer feeling van de lezers met de schrijver. Een mens in een organisatie is nu eenmaal interessanter dan de organisatie an sich.
Wat heb ik ontdekt en geleerd? Ik hoop te ontdekken/leren dat bloggen wel degelijk leuk kan zijn, om te lezen of zelf te schrijven. Het antwoord op deze vraag volgt dus over enige tijd, na het afronden van het 23dingen traject.
En dat bovenstaande wat warrig is geschreven… geen probleem, moet ik van de 23dingen opdracht toch nog aanpassen;) (is inmiddels gedaan)
Het meest moeilijke van bloggen en 23dingen is voor mij dat ik niet nu in mijn enthousiasme een hele serie tegelijk moet plaatsen, alle dingen in één keer ga doen en er dan als het wat lastiger wordt qua tijd weer volledig mee stoppen. Dat is misschien handig en leuk voor mij, maar niet voor eventuele volgers. Bovendien vraag ik me af of het de bedoeling is van het programma. Hoe moeilijk het dus ook zal zijn, na deze update stop ik voor vandaag (ik schrijf mn blogs wel vast en post ze later;p) en bij deze neem ik me voor zo’n twee in de week een nieuw ding op te pakken. Ja ik weet dat het één keer in de week is volgens de site, maar dat gaat me gewoon een beetje te langzaam. Ik ben nu eenmaal niet ’s werelds meest geduldige persoon.
Tegelijkertijd ga ik ook proberen via deze blog zo af en toe wat te delen over mijn werk in de bibliotheek. Of ik geef een aanvullende mening over onderdelen van 23dingen, die verder gaat dan de opdracht. Op die manier is het niet maar 23 keer een stukje over internetvaardigheden, maar een algemener verhaal over het gebruik van die vaardigheden binnen het bibliotheekwezen en alle eventueel aanverwante onderwerpen.
Nu moet natuurlijk nog wel blijken in hoeverre ik ook een heel klein beetje een begenadigd schrijver ben;)
Ding 1: de introductie
Gelezen!
Ding 2: richt je eigen weblog in
Ik was weer eens veel te snel begonnen, zonder eerst alles goed te lezen. Ergens horen dat je een weblog aan moet maken voor 23dingen en dat meteen ook doen was dus niet de bedoeling. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik die weblog al had aangemeld voor ik hem had. Ook niet al te handig. Je moet netjes de stappen op volgorde doorlopen en dan komt het best wel goed.
Die weblog via Blogger heb ik dus netjes aangemaakt. Ging erg makkelijk moet ik zeggen en als ik het zo lees op de site van 23dingen is Blogger onderdeel van Google en dat werkt in het algemeen wel erg makkelijk, dus dit moet helemaal goed gaan komen!
Voor dit onderdeel had ik ook mijn eigen online mailadres nodig (laat ik nu gelukkig al beschikken over een Hotmail en een Gmail account, dus ook dat kwam meteen goed). Ik moet zeggen dat ik als ik probeer te denken vanuit het perspectief van iemand die niet zo heel erg internetvaardig is, ik wel vind dat er erg makkelijk over het aanmaken van een dergelijke account heen wordt gestapt.
Maar goed, ik heb nu al besloten lekker een beetje vals te gaan spelen en zelf titels te verzinnen voor mijn postings, veel leuker vind ik persoonlijk en een uitdaging om het toch duidelijk te houden en niet te op de dingen vooruit te lopen. Verder heb ik er voor gekozen om wel met een schuilnaam te werken. Mijn schuilnaam, fanyella, gebruik ik namelijk al op al mijn sociale media accounts en dat maakt dat als ik onder deze naam werk iedereen op internet wel degelijk weet wie ik ben.
En dan nog even de laatste paar vragen van de opdracht beantwoorden:
Vind ik dit leuk voor de bibliotheek? Nee. Ik vind het wel degelijk veel toevoegen, maar dan meer als één bibliothecaris die een soort wekelijkse column schrijft dan als een instantie die blogt. Dat zorgt ook voor meer feeling van de lezers met de schrijver. Een mens in een organisatie is nu eenmaal interessanter dan de organisatie an sich.
Wat heb ik ontdekt en geleerd? Ik hoop te ontdekken/leren dat bloggen wel degelijk leuk kan zijn, om te lezen of zelf te schrijven. Het antwoord op deze vraag volgt dus over enige tijd, na het afronden van het 23dingen traject.
En dat bovenstaande wat warrig is geschreven… geen probleem, moet ik van de 23dingen opdracht toch nog aanpassen;) (is inmiddels gedaan)
van ding...
Goed, daar ga ik dan. Buiten is het heerlijk weer (volgens mij doet de lente nu echt haar best en zijn die sneeuwvoorspellingen voor het weekeinde maar een fabeltje). Een mooi moment dus om met 23dingen te starten.
Het begint al meteen goed. Hoewel ik mezelf toch echt niet als een nitwit op het gebied van computers/internet/etc. beschouw heb ik geen idee hoe ik deze blog zo dadelijk moet posten. Ik heb me braaf aangemeld middels het formulier om deze cursus zelfstandig te doen, maar vooralsnog is mijn blog niet in de beloofde “lijst der dapperen” opgenomen.
Nu heb ik me laten vertellen dat bloggen onderdeel is van 23dingen en het hebben van een blog dus redelijk essentieel. Daarom heb ik besloten dan zelf maar gewoon een blog aan te maken bij blogger en later nog maar eens uit te zoeken hoe ik die dan in de lijst op 23dingen krijg.
Nu moet ik helaas wel toegeven dat bloggen niet heel erg mijn ding is. Hele verhalen schrijven waarbij ik na het posten voornamelijk denk “heb ik hier wel goed aan gedaan” klinken in eerste instantie leuk, maar al snel maakt het schrijven plaats voor een leuk (online, dat wel natuurlijk) spelletje. Zou daar eigenlijk ook een ding van zijn, online spelletjes en communities als farmville en mijn nieuwste verslaving, cityville? Wie weet.
Maar ik dwaal af. Laat ik eerst maar eens beginnen met ding 1: de introductie.
Het begint al meteen goed. Hoewel ik mezelf toch echt niet als een nitwit op het gebied van computers/internet/etc. beschouw heb ik geen idee hoe ik deze blog zo dadelijk moet posten. Ik heb me braaf aangemeld middels het formulier om deze cursus zelfstandig te doen, maar vooralsnog is mijn blog niet in de beloofde “lijst der dapperen” opgenomen.
Nu heb ik me laten vertellen dat bloggen onderdeel is van 23dingen en het hebben van een blog dus redelijk essentieel. Daarom heb ik besloten dan zelf maar gewoon een blog aan te maken bij blogger en later nog maar eens uit te zoeken hoe ik die dan in de lijst op 23dingen krijg.
Nu moet ik helaas wel toegeven dat bloggen niet heel erg mijn ding is. Hele verhalen schrijven waarbij ik na het posten voornamelijk denk “heb ik hier wel goed aan gedaan” klinken in eerste instantie leuk, maar al snel maakt het schrijven plaats voor een leuk (online, dat wel natuurlijk) spelletje. Zou daar eigenlijk ook een ding van zijn, online spelletjes en communities als farmville en mijn nieuwste verslaving, cityville? Wie weet.
Maar ik dwaal af. Laat ik eerst maar eens beginnen met ding 1: de introductie.
Abonneren op:
Reacties (Atom)