En meteen door met ding 22, dan kan ik vanmiddag evalueren en ben ik klaar!
Dit ding vat eigenlijk alles samen. Bibliotheek 2.0. Wat is dat? Hoe staan we hierin? Leveren we de diensten die we zouden moeten leveren?
Deze cursus is onderdeel van de bibliotheek 2.0 maken. Immers, als je medewerkers niet 2.0 zijn, hoe kan de bibliotheek dan dan ooit worden?
De wereld is constant in beweging en als bibliotheek kunnen we niet achterblijven. Juist met alle bezuinigingen van het moment is het essentieel onze plaats in de samenleving te verankeren. We moeten meer zijn dan de bewaarplaats van boeken die we zolang hebben kunnen zijn. Natuurlijk moeten we boeken niet de rug toekeren, maar tegelijkertijd moeten we ons beseffen dat veel informatie die in boeken staat ook elders te vinden is. Maar, zoals er soms te veel boeken zijn over een onderwerp, zo zien mensen ook op internet weleens door de bomen het bos niet meer. En wie beter dan de bibliotheekmedewerker kan dan uitkomst bieden en mensen begeleiden in het vinden van de juiste bronnen.
Mensen, niet alleen klanten, zouden zodra ze met een vraag zitten of informatie willen naar de bibliotheek moeten komen. We moeten de plek zijn waar je in alle rust "thuis" kunt werken. De plek waar je kunt studeren en lezen, waar je andere mensen kunt ontmoeten, zowel in real life als online. Gratis wifi is daarbij een must, net als medewerkers die een ieder kunnen begeleiden.
En zelfs als we dat alles weten te bereiken, dan nog zijn we pas 2.0, terwijl de wereld al 3.0 is en de technologie ook die mogelijkheid biedt.
Ik denk dat we als bibliotheek een heel waardevolle plaats in kunnen nemen, maar dan moeten we wel willen en langzamerhand ook wat gaan doen. Dan moeten we stoppen met denken in problemen en protocollen en gewoon doen. Problemen zijn er om opgelost te worden en plannen om uitgevoerd te worden. Niet langer moeten we overal over nadenken, vergaderen, projectplannen schrijven, nog een keer vergaderen en dan voorzichtig eens beginnen.
Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat projectplannen nodig zijn, maar om 3.0 te worden zouden ze soms losgelaten moeten worden.
Ps. Ik heb in mijn vorige posts al een keer mijn ervaringen met de ning bibliotheek 2.0 beschreven. Ze waren niet heel erg positief;)
woensdag 8 juni 2011
De catalogus
Gisteren naar de 23Dingen Deel Dag geweest, vandaag even snel de laatste paar dingen afmaken. Ik heb al geprobeerd op internet de vervolgcursus te vinden, VerdiepDingen, maar dat is nog niet gelukt. Ik heb wel de onderwerpen gevonden en die lijken me leuker (meer nieuw en dus interessanter) dan deze cursus.
Maar goed, dit ding gaat nog even over de catalogi. Aquabrowsers gebruiken we in de bibliotheek op het moment voornamelijk om titels te zoeken buiten het bicatsysteem. Zelf ben ik er geen groot fan van, omdat ik altijd op zoek ben naar specifieke titels en auteurs en er voor mij geen meerwaarde zit in "cloud".
Een systeem als My Discoveries vind ik erg mooi. Ik denk dat het prima kan bestaan naast ons eigen catalogiseersysteem, zodat zowel bibliothecarissen als klanten de boeken makkelijk kunnen vinden, op de manier die zij prefereren.
Ik ga hier wel, al weer, de opmerking plaatsen dat het zo mooi zou zijn als alles eens een keer samenwerkte. Als we niet allemaal verschillende systemen, catalogi etc hadden. Als gastlenen niet tot 2013 op zich laat wachten en ga zo maar door. Waarom werken we aan ee biebapp in Zuid-Holland als die in Brabant al bestaat? En waarom is het overgrote deel van de bibliotheeksites niet goed te lezen op mobiel internet? laat staan dat je makkelijk en snel kunt zoeken in de catalogus. We lopen langzamerhand zo vreselijk achter...
Maar goed, dit ding gaat nog even over de catalogi. Aquabrowsers gebruiken we in de bibliotheek op het moment voornamelijk om titels te zoeken buiten het bicatsysteem. Zelf ben ik er geen groot fan van, omdat ik altijd op zoek ben naar specifieke titels en auteurs en er voor mij geen meerwaarde zit in "cloud".
Een systeem als My Discoveries vind ik erg mooi. Ik denk dat het prima kan bestaan naast ons eigen catalogiseersysteem, zodat zowel bibliothecarissen als klanten de boeken makkelijk kunnen vinden, op de manier die zij prefereren.
Ik ga hier wel, al weer, de opmerking plaatsen dat het zo mooi zou zijn als alles eens een keer samenwerkte. Als we niet allemaal verschillende systemen, catalogi etc hadden. Als gastlenen niet tot 2013 op zich laat wachten en ga zo maar door. Waarom werken we aan ee biebapp in Zuid-Holland als die in Brabant al bestaat? En waarom is het overgrote deel van de bibliotheeksites niet goed te lezen op mobiel internet? laat staan dat je makkelijk en snel kunt zoeken in de catalogus. We lopen langzamerhand zo vreselijk achter...
woensdag 25 mei 2011
De cd en het boek
Nummer 20, bijna bij de 23...
Librarything voor de muziekliefhebber, dat is Last.fm. Een leuke site die ik al kende dankzij mijn vriend. Je kunt er makkelijk mee bijhouden welke nummers je luistert en hoe vaak. Aan de hand daarvan selecteert Last.fm andere artiesten die je mogelijk ook leuk vindt. En, in tegenstelling tot Librarything, werkt deze functie ook echt! Ik heb verschillende artiesten gedownload die ik best leuk bleek te vinden.
En dan is er nog Spotify. Online muziek luisteren. Er zijn wel een paar restricties, zoals het aantal uur, maar voor de gemiddelde luisteraar is dat ruim voldoende. Een leuke site, waar je soms ook bijzondere tracks kan vinden die je niet in de winkel of via downloadsites kunt krijgen.
Zijn bovenstaande sites te gebruiken als bibliotheek? Als je muziek uitleent waarschijnlijk wel en natuurlijk om mensen naar te verwijzen als ze naar muziek komen vragen, maar als niet muziek hebbende bibliotheek is dit een leuk ding, maar niet meer dan dat.
En dat maakte het bovenstaande weer een beetje een standaard blogberichtje. Zodoende ga ik hier een andere discussie voeren. Namelijk die over het wel oof niet "illegaal" downloaden.
Als boekenwereld beginnen we namelijk langzaam kennis te maken met het fenomeen downloaden. Een fenomeen dat in de muziekindustrie al heel lang bestaat en waar de meningen nogal over uiteen lopen.
Verliezen we onze functie door de komst van het ebook? En gaan schrijvers op hun beurt te maken krijgen met inkomstenverlies door het illegaal downloaden daarvan? Lastige vragen.
Persoonlijk heb ik niets tegen het zogeheten illegaal downloaden van muziek. Ik vind dat als je een cd echt heel goed vindt je die daarna alsnog kan kopen en in dat geval is downloaden een vorm van reclame. De echte muziekfans schijnen dit ook te doen (alleen al omdat een bestelde cd er soms pas een paar dagen na verschijnen is en als liefhebber wil je wel meteen kunnen luisteren!), dus daar loopt de muziekindustrie alvast geen inkomsten mis. De inkomsten die ze mislopen zijn eerder die van singletjes. En ook die vinden mensen geen probleem om voor te betalen, als ht maar in verhouding is tot de prijs van een volledig album, min het bedrag dat je nog betaald voor het mooie hoesje.
In het geval van boeken zal zich waarschijnlijk een soortgelijke situatie voordoen. De gebruikers van ereaders lezen ook nog steeds gewone boeken. Veel gebruikers zijn bibliotheeklid. En als ze op vakantie gaan dan vinden ze het fijn om geen extra kilo's koffer te hebben vanwege hun boeken. Maar als ze een boek willen hebben dan kopen ze dat gewoon, want een mooie boekenkast (of mooie cd kast) is toch wel iets anders dan het digitale. Als dat nu ook eens tot de uitgevers en politici door zou dringen, dan zou de boekenprijs voor ebooks omlaag kunnen (het kost immers geen papier) en wellicht zou er dan naast het volledige ebook ook een preview verkocht kunnen worden van een hoofdstuk voor een fractie van het bedrag dat je voor het hele boek betaald, net als met de individuele liedjes die je via Itunes kan kopen.
De bibliotheek zou het misschien qua vakantie uitleningen iets moeilijker kunnen krijgen, maar daar spelen we nu al op in door ook ebooks te leen aan te bieden. Een service die erg gewaardeerd wordt. Bovendien is een bibliotheek allang veel meer dan een bewaarplaats van boeken. We zijn een maatschappelijk instituut. Een begrip. Kan iemand zich werkelijk een samenleving zonder bibliotheken voorstellen?
De komst van het ebook is gewoon een volgende fase in de ontwikkeling van de bibliotheek. Maar zoals ik ergens (ik zou graag de credits aan iemand geven, maar ik weet niet meer waar) heb gelezen: het boek heeft oorlogen, de pest etc. overleefd, het zal ook internet en het ebook wel overlezen. En dat geldt zeker ook voor de bibliotheek!
Librarything voor de muziekliefhebber, dat is Last.fm. Een leuke site die ik al kende dankzij mijn vriend. Je kunt er makkelijk mee bijhouden welke nummers je luistert en hoe vaak. Aan de hand daarvan selecteert Last.fm andere artiesten die je mogelijk ook leuk vindt. En, in tegenstelling tot Librarything, werkt deze functie ook echt! Ik heb verschillende artiesten gedownload die ik best leuk bleek te vinden.
En dan is er nog Spotify. Online muziek luisteren. Er zijn wel een paar restricties, zoals het aantal uur, maar voor de gemiddelde luisteraar is dat ruim voldoende. Een leuke site, waar je soms ook bijzondere tracks kan vinden die je niet in de winkel of via downloadsites kunt krijgen.
Zijn bovenstaande sites te gebruiken als bibliotheek? Als je muziek uitleent waarschijnlijk wel en natuurlijk om mensen naar te verwijzen als ze naar muziek komen vragen, maar als niet muziek hebbende bibliotheek is dit een leuk ding, maar niet meer dan dat.
En dat maakte het bovenstaande weer een beetje een standaard blogberichtje. Zodoende ga ik hier een andere discussie voeren. Namelijk die over het wel oof niet "illegaal" downloaden.
Als boekenwereld beginnen we namelijk langzaam kennis te maken met het fenomeen downloaden. Een fenomeen dat in de muziekindustrie al heel lang bestaat en waar de meningen nogal over uiteen lopen.
Verliezen we onze functie door de komst van het ebook? En gaan schrijvers op hun beurt te maken krijgen met inkomstenverlies door het illegaal downloaden daarvan? Lastige vragen.
Persoonlijk heb ik niets tegen het zogeheten illegaal downloaden van muziek. Ik vind dat als je een cd echt heel goed vindt je die daarna alsnog kan kopen en in dat geval is downloaden een vorm van reclame. De echte muziekfans schijnen dit ook te doen (alleen al omdat een bestelde cd er soms pas een paar dagen na verschijnen is en als liefhebber wil je wel meteen kunnen luisteren!), dus daar loopt de muziekindustrie alvast geen inkomsten mis. De inkomsten die ze mislopen zijn eerder die van singletjes. En ook die vinden mensen geen probleem om voor te betalen, als ht maar in verhouding is tot de prijs van een volledig album, min het bedrag dat je nog betaald voor het mooie hoesje.
In het geval van boeken zal zich waarschijnlijk een soortgelijke situatie voordoen. De gebruikers van ereaders lezen ook nog steeds gewone boeken. Veel gebruikers zijn bibliotheeklid. En als ze op vakantie gaan dan vinden ze het fijn om geen extra kilo's koffer te hebben vanwege hun boeken. Maar als ze een boek willen hebben dan kopen ze dat gewoon, want een mooie boekenkast (of mooie cd kast) is toch wel iets anders dan het digitale. Als dat nu ook eens tot de uitgevers en politici door zou dringen, dan zou de boekenprijs voor ebooks omlaag kunnen (het kost immers geen papier) en wellicht zou er dan naast het volledige ebook ook een preview verkocht kunnen worden van een hoofdstuk voor een fractie van het bedrag dat je voor het hele boek betaald, net als met de individuele liedjes die je via Itunes kan kopen.
De bibliotheek zou het misschien qua vakantie uitleningen iets moeilijker kunnen krijgen, maar daar spelen we nu al op in door ook ebooks te leen aan te bieden. Een service die erg gewaardeerd wordt. Bovendien is een bibliotheek allang veel meer dan een bewaarplaats van boeken. We zijn een maatschappelijk instituut. Een begrip. Kan iemand zich werkelijk een samenleving zonder bibliotheken voorstellen?
De komst van het ebook is gewoon een volgende fase in de ontwikkeling van de bibliotheek. Maar zoals ik ergens (ik zou graag de credits aan iemand geven, maar ik weet niet meer waar) heb gelezen: het boek heeft oorlogen, de pest etc. overleefd, het zal ook internet en het ebook wel overlezen. En dat geldt zeker ook voor de bibliotheek!
zaterdag 21 mei 2011
Social networks
Hetgeen waar iedereen aan denkt bij web 2.0, de sociale netwerken!
Eigenlijk hebben we er al flink wat besproken, zoals Twitter en Libraything, maar hier dan de rest.
Natuurlijk had ik ook hier al accounts. Ik was ooit een actief hyvesgebruiker (tot mijn gemiddelde vriendjesleeftijd aardig begon te dalen) en doe nu Facebook. Verder heb ik een account op alle netwerken die op de 23dingen site genoemd werden, waarvan ik Orkut en Dizzie naar aanleiding van deze cursus heb gedaan.
Wat ik jammer vind is hetzelfde als bij al mn vorige blogs. Waarom nou niet één perfect netwerk dat alles bevat. Waarom steeds die verschillende sites, layouts, accounts, etc. Iedere keer mijn gegevens invoeren, foto toevoegen en ga zo maar door. Een beetje samenwerking zou niet onaardig zijn, laten we het daar op houden.
Een kort overzicht
Bibliotheek Ning - Wat een rampsite. Ik heb ooit al een account aangemaakt, het nieuw leven ingebleven naar aanleiding van 23 dingen, maar het blijft een onoverzichtelijk, gebruiksonvriendelijke site.
Hyves - Was ooit leuk en ik blijf een account houden alleen al omdat het Nederlands is en ik dat erg leuk vind. Tegenwoordig is de gemiddelde leeftijd echter sterk gedaald en veel van mijn vrienden heffen hun account op en maken een Facebookpagina aan.
MySpace - Dit heb ik wel via mijn Hotmailaccount, maar ik doe er nooit iets mee. Ik ben dan ook geen bandje;) Wel is het inderdaad leuk dat als je een relatief onbekend bandje zoekt je ze vaak vindt op MySpace en dan wat van hun muziek kunt luisteren.
Orkut - Account aangemaakt, maar helaas, geen vrienden die dit ook hebben en dat is toch wel een beetje de basis van een sociaal netwerk.
Facebook - Ja, dit is leuk! Ooit begonnen met een boerderijtje, dus ik heb een hoop buitenlandse vrienden hier die ik alleen heb toegevoegd omdat ik meer boerderijvriendjes nodig had. Maar inmiddels gebruik ik Facebook als mijn voorkeurs sociaal netwerk. De optie "vind ik leuk" vind ik erg leuk;p en verder is het overzichtelijk en gebruiksvriendelijk.
LinkedIn - Voor de werkenden en werkzoekenden, maar het toevoegen van mensen doe ik nog steeds op de Facebook manier, dus erg professioneel is het bij mij nog niet.
Plaxo - Dit beloofde meer te zijn dan het was. Bovendien krijg ik dagelijkse "update" mails die ik meer zie als irritante stalkmails.
Dizzie - Erg leuk. Leuke mensen die je verwelkomen en reageren. Maakte meteen dat ik er meer mee wilde doen.
Eigenlijk hebben we er al flink wat besproken, zoals Twitter en Libraything, maar hier dan de rest.
Natuurlijk had ik ook hier al accounts. Ik was ooit een actief hyvesgebruiker (tot mijn gemiddelde vriendjesleeftijd aardig begon te dalen) en doe nu Facebook. Verder heb ik een account op alle netwerken die op de 23dingen site genoemd werden, waarvan ik Orkut en Dizzie naar aanleiding van deze cursus heb gedaan.
Wat ik jammer vind is hetzelfde als bij al mn vorige blogs. Waarom nou niet één perfect netwerk dat alles bevat. Waarom steeds die verschillende sites, layouts, accounts, etc. Iedere keer mijn gegevens invoeren, foto toevoegen en ga zo maar door. Een beetje samenwerking zou niet onaardig zijn, laten we het daar op houden.
Een kort overzicht
Bibliotheek Ning - Wat een rampsite. Ik heb ooit al een account aangemaakt, het nieuw leven ingebleven naar aanleiding van 23 dingen, maar het blijft een onoverzichtelijk, gebruiksonvriendelijke site.
Hyves - Was ooit leuk en ik blijf een account houden alleen al omdat het Nederlands is en ik dat erg leuk vind. Tegenwoordig is de gemiddelde leeftijd echter sterk gedaald en veel van mijn vrienden heffen hun account op en maken een Facebookpagina aan.
MySpace - Dit heb ik wel via mijn Hotmailaccount, maar ik doe er nooit iets mee. Ik ben dan ook geen bandje;) Wel is het inderdaad leuk dat als je een relatief onbekend bandje zoekt je ze vaak vindt op MySpace en dan wat van hun muziek kunt luisteren.
Orkut - Account aangemaakt, maar helaas, geen vrienden die dit ook hebben en dat is toch wel een beetje de basis van een sociaal netwerk.
Facebook - Ja, dit is leuk! Ooit begonnen met een boerderijtje, dus ik heb een hoop buitenlandse vrienden hier die ik alleen heb toegevoegd omdat ik meer boerderijvriendjes nodig had. Maar inmiddels gebruik ik Facebook als mijn voorkeurs sociaal netwerk. De optie "vind ik leuk" vind ik erg leuk;p en verder is het overzichtelijk en gebruiksvriendelijk.
LinkedIn - Voor de werkenden en werkzoekenden, maar het toevoegen van mensen doe ik nog steeds op de Facebook manier, dus erg professioneel is het bij mij nog niet.
Plaxo - Dit beloofde meer te zijn dan het was. Bovendien krijg ik dagelijkse "update" mails die ik meer zie als irritante stalkmails.
Dizzie - Erg leuk. Leuke mensen die je verwelkomen en reageren. Maakte meteen dat ik er meer mee wilde doen.
De geschiedenis volgens Facebook
In voorbereiding op mijn volgende blog over sociale netwerken hierbij alvast de geschiedenisles van de toekomst: de Tweede Wereldoorlog in facebooktaal.
www.collegehumor.com/article/5971108/omg-wwii-on-facebook
www.collegehumor.com/article/5971108/omg-wwii-on-facebook
woensdag 11 mei 2011
Online bibliotheken en catalogi
Verder met de inhaalslag, volgende ding op de lijst is LibraryThing.
Het wordt bijna vermoeiend om te schrijven, maar jawel, ook hier had ik al een account. Hoewel ik echter van boeken, bibliotheken en catalogiseren hoe, ben ik hier toch snel weer afgehaakt. Wat een gedoe waar je uiteindelijk gewoon niet zo vreselijk veel aan hebt. Het is even leuk om je boekenkast langs te lopen en je boeken toe te voegen. Maar wat dan?
LibraryThing zou je vervolgens goede adviezen geven voor nieuwe te lezen titels. Helaas betekent dat in de praktijk dat als je "De ontdekking van de hemel" hebt gelezen het programma je ook "De procedure" of "Siegfried" aanraadt. Ja, zo kan ik ook gewoon in de catalogus van de bieb zoeken!
Wellicht is het leuker als je echt deelneemt aan het forum en recensies gaat schrijven over boeken, kortom als je je helemaal inleeft in de community. Probleem is dat ik niet zoveel met fora heb en mijn tijd liever in andere dingen investeer dan het schrijven van recensies (dat voelt namelijk als middelbare school boekbesprekingen).
Vriendjes op LibraryThing heb ik het afgelopen jaar ook niet gehad, dus laat ik die dan nu maar wel eens gaan zoeken. Dat scheelt misschien wel in de leukheid van het programma.
Bovenstaande gezegd hebbende ga ik hier natuurlijk nog wel even melding maken van de Nederlandse versie van de NBD: De Boekensalon.
Deze site werkt zo goed als hetzelfde als LibraryThing. De lay-out is nog iets mooier, de gebruiksvriendelijkheid iets minder. Leuk is wel het nieuws uit het Nederlands literair landschap. Jammer is dat ik mijn LibraryThing bibliotheek niet kon importeren en ik dus alles opnieuw in moest voeren. Leuk is wel weer dat je de Boekensalon op Twitter kunt volgen (LibraryThing ook, maar die tweets zijn minder interessant).
Tja, dan nog het nut hiervan voor de bibliotheek. Allereerst zou je je hele collectie in een account moeten kunnen zetten (en dan dus niet boek voor boek;p). Vervolgens moeten de recensies aan de catalogus gekoppeld worden en eigenlijk moet dan dus ook ieder lid een account hebben.
Veel van dit soort mogelijkheden zitten nu al in de catalogi van bibliotheek.nl en hollandnet. Maar opnieuw is het probleem dat gegevens niet uitwisselbaar zijn en dat je op iedere site de betreffende informatie opnieuw toe moet voegen.
Het wordt bijna vermoeiend om te schrijven, maar jawel, ook hier had ik al een account. Hoewel ik echter van boeken, bibliotheken en catalogiseren hoe, ben ik hier toch snel weer afgehaakt. Wat een gedoe waar je uiteindelijk gewoon niet zo vreselijk veel aan hebt. Het is even leuk om je boekenkast langs te lopen en je boeken toe te voegen. Maar wat dan?
LibraryThing zou je vervolgens goede adviezen geven voor nieuwe te lezen titels. Helaas betekent dat in de praktijk dat als je "De ontdekking van de hemel" hebt gelezen het programma je ook "De procedure" of "Siegfried" aanraadt. Ja, zo kan ik ook gewoon in de catalogus van de bieb zoeken!
Wellicht is het leuker als je echt deelneemt aan het forum en recensies gaat schrijven over boeken, kortom als je je helemaal inleeft in de community. Probleem is dat ik niet zoveel met fora heb en mijn tijd liever in andere dingen investeer dan het schrijven van recensies (dat voelt namelijk als middelbare school boekbesprekingen).
Vriendjes op LibraryThing heb ik het afgelopen jaar ook niet gehad, dus laat ik die dan nu maar wel eens gaan zoeken. Dat scheelt misschien wel in de leukheid van het programma.
Bovenstaande gezegd hebbende ga ik hier natuurlijk nog wel even melding maken van de Nederlandse versie van de NBD: De Boekensalon.
Deze site werkt zo goed als hetzelfde als LibraryThing. De lay-out is nog iets mooier, de gebruiksvriendelijkheid iets minder. Leuk is wel het nieuws uit het Nederlands literair landschap. Jammer is dat ik mijn LibraryThing bibliotheek niet kon importeren en ik dus alles opnieuw in moest voeren. Leuk is wel weer dat je de Boekensalon op Twitter kunt volgen (LibraryThing ook, maar die tweets zijn minder interessant).
Tja, dan nog het nut hiervan voor de bibliotheek. Allereerst zou je je hele collectie in een account moeten kunnen zetten (en dan dus niet boek voor boek;p). Vervolgens moeten de recensies aan de catalogus gekoppeld worden en eigenlijk moet dan dus ook ieder lid een account hebben.
Veel van dit soort mogelijkheden zitten nu al in de catalogi van bibliotheek.nl en hollandnet. Maar opnieuw is het probleem dat gegevens niet uitwisselbaar zijn en dat je op iedere site de betreffende informatie opnieuw toe moet voegen.
dinsdag 10 mei 2011
Mobiel internet
En in hoog tempo door naar het volgende ding: mobiel internet.
Sinds een half jaar ben ik een van de 10% tot 15% die zich de trotse eigenaar van een smartphone mag noemen. Overigens denk ik dat dit artikel wel iets verouderd raakt als zo op straat kijk. Zelfs het gemiddelde bedrijf voorziet zijn medewerkers tegenwoordig namelijk al van een iphone of soortgelijk toestel. Maar goed, wat vind ik van mijn smartphone?
Handig! is mijn eerste reactie. Zo had ik laatst allebei de laptops in huis gesloopt en was het toch wel fijn dat ik mijn mail en twitter nog kon bekijken. Ook handig is het checken van de files voor je wegrijdt, het bekijken van de buienradar app of je online agenda. En toen mijn vriend een maand naar het buitenland was konden we gratis met elkaar bellen via skype:)
De meeste sites hebben tegenwoordig ook een versimpelde mobiele versie die op telefoons (en de ipad) te bekijken is. En daar komt meteen het punt naar boven waaruit blijkt dat de bibliotheek op dit gebied toch wel een beetje heel erg achterloopt... we hebben geen mobiele versie van onze internetsite, laat staan een app voor de catalogus! Om nog maar te zwijgen of apps zoals die van de Albert Heijn die je aan de hand van de boodschappenlijstje op de meest effectieve manier door de supermarkt loodst.
Natuurlijk hebben we een QR code in onze catalogus staan (als je c-wise hebt tenminste), maar persoonlijk vind ik dat dan net weer een beetje een minder nuttige functie van mobiel internet. Grappig hoor, maar niet iets waar ik gebruik van zal maken.
Om met de tijd mee te gaan (en beter nog zou het zijn om op de tijd vooruit te gaan lopen;)) moet er echt zo snel mogelijk een mobiele versie komen van onze diensten!
ps. Dat hele verhaal over augmented reality klinkt erg leuk. Is grappig als reisboek, maar ik begrijp echt niet waarom daar bij 23dingen zoveel aandacht gaan gegeven moet worden. Leuker vind ik het om je te realiseren dat we over vijftig jaar alles met ons mobieltje doen. Bankieren, de auto starten, de tv bedienen, etc...
Sinds een half jaar ben ik een van de 10% tot 15% die zich de trotse eigenaar van een smartphone mag noemen. Overigens denk ik dat dit artikel wel iets verouderd raakt als zo op straat kijk. Zelfs het gemiddelde bedrijf voorziet zijn medewerkers tegenwoordig namelijk al van een iphone of soortgelijk toestel. Maar goed, wat vind ik van mijn smartphone?
Handig! is mijn eerste reactie. Zo had ik laatst allebei de laptops in huis gesloopt en was het toch wel fijn dat ik mijn mail en twitter nog kon bekijken. Ook handig is het checken van de files voor je wegrijdt, het bekijken van de buienradar app of je online agenda. En toen mijn vriend een maand naar het buitenland was konden we gratis met elkaar bellen via skype:)
De meeste sites hebben tegenwoordig ook een versimpelde mobiele versie die op telefoons (en de ipad) te bekijken is. En daar komt meteen het punt naar boven waaruit blijkt dat de bibliotheek op dit gebied toch wel een beetje heel erg achterloopt... we hebben geen mobiele versie van onze internetsite, laat staan een app voor de catalogus! Om nog maar te zwijgen of apps zoals die van de Albert Heijn die je aan de hand van de boodschappenlijstje op de meest effectieve manier door de supermarkt loodst.
Natuurlijk hebben we een QR code in onze catalogus staan (als je c-wise hebt tenminste), maar persoonlijk vind ik dat dan net weer een beetje een minder nuttige functie van mobiel internet. Grappig hoor, maar niet iets waar ik gebruik van zal maken.
Om met de tijd mee te gaan (en beter nog zou het zijn om op de tijd vooruit te gaan lopen;)) moet er echt zo snel mogelijk een mobiele versie komen van onze diensten!
ps. Dat hele verhaal over augmented reality klinkt erg leuk. Is grappig als reisboek, maar ik begrijp echt niet waarom daar bij 23dingen zoveel aandacht gaan gegeven moet worden. Leuker vind ik het om je te realiseren dat we over vijftig jaar alles met ons mobieltje doen. Bankieren, de auto starten, de tv bedienen, etc...
Filmpjes kijken en... volgen
Zo, na een vakantie en drie weken geen tijd maken, nu dan toch een blog over het volgende ding (voor ik te ver achter ga lopen;)).
Youtube is het nieuwste ding. Opnieuw iets dat ik al langer gebruik. Niet, zoals sommige van mijn facebookvriendjes, om oneindige hoeveelheden "grappige" filmpjes met de wereld te delen. Wel gebruik ik Youtube om stukjes uit tv series op te zoeken (zie het fragment uit de oudejaarsconference dat ik bij een van de eerste dingen heb geplaatst).
Leuk aan Youtube is dat je je op een gebruiker kunt abonneren, zodat je updates gemaild krijgt van geplaatste materialen. Zo volg ik iemand van de lokale toneelvereniging die filmpjes plaatst van de voorstellingen en die ook de cameraman is bij de lokale talkshow "De Mond Vol". Deze talkshow kan alleen via internet gekeken worden, waarbij ze Youtube gebruiken voor de distributie.
Het nut van Youtube voor de bibliotheek?
Ik denk dat je als bibliotheek met Youtube een hoop mogelijkheden hebt waar je al dan niet gebruik van kunt maken. Zo gaan we in de bibliotheek waar ik werk maatschappelijk stagiaires aan het eind van hun stage een filmpje over de stage en de bieb laten maken. Die plaatsten we dan op onze website als een stukje reclame. En natuurlijk zullen we er dan een ook tweet aan wijden.
Youtube is het nieuwste ding. Opnieuw iets dat ik al langer gebruik. Niet, zoals sommige van mijn facebookvriendjes, om oneindige hoeveelheden "grappige" filmpjes met de wereld te delen. Wel gebruik ik Youtube om stukjes uit tv series op te zoeken (zie het fragment uit de oudejaarsconference dat ik bij een van de eerste dingen heb geplaatst).
Leuk aan Youtube is dat je je op een gebruiker kunt abonneren, zodat je updates gemaild krijgt van geplaatste materialen. Zo volg ik iemand van de lokale toneelvereniging die filmpjes plaatst van de voorstellingen en die ook de cameraman is bij de lokale talkshow "De Mond Vol". Deze talkshow kan alleen via internet gekeken worden, waarbij ze Youtube gebruiken voor de distributie.
Het nut van Youtube voor de bibliotheek?
Ik denk dat je als bibliotheek met Youtube een hoop mogelijkheden hebt waar je al dan niet gebruik van kunt maken. Zo gaan we in de bibliotheek waar ik werk maatschappelijk stagiaires aan het eind van hun stage een filmpje over de stage en de bieb laten maken. Die plaatsten we dan op onze website als een stukje reclame. En natuurlijk zullen we er dan een ook tweet aan wijden.
dinsdag 5 april 2011
Ontdek je plekje
Google Maps en Streetview zijn dubieuze, maar handige functies.
Google Maps gebruik ik in het Oranjecomité om de route uit te zetten voor bijvoorbeeld de Lampionnenoptocht. Ik teken een lijntje, voeg figuurtjes in voor de verkeersregelaars en Google berekent hoe lang de route is en hoe lang je daar precies over doet.
Maar ook als je op vakantie bent (mits in Nederland, anders wordt het mobiel internet wat duur) kan Maps handig zijn. Weet je even niet hoe je moet lopen en is er geen VVV met kaartjes in de buurt, dan kun je met Maps toch de weg vinden.
Voor de bibliotheek zie ik minder direct nut van deze functie. Veel verder dan dat het handig is als mensen met een druk op de knop de route naar ons kunnen uitstippelen kom ik niet. Op de 23dingen site heb ik nog wel wat andere functionaliteiten gelezen, zoals je openingstijden bij je Maps vermelden, maar ik sta open voor meer ideeën!
Dan Streetview. Deze functie is wat dubieuzer en niet voor niets in sommige landen niet beschikbaar. Immers, wie vindt het niet een beetje freaky dat zijn of haar huis te zien is, de auto, de straat, enz. Mensen worden weliswaar verwijderd door Google, maar niet altijd als ze binnen op de foto zijn gezet, dan moet je er eerst zelf achter komen en om het verwijderen vragen.
Natuurlijk vind ik dit wel weer heel handig en leuk als het de omgekeerde situatie betreft. Mijn vriend en ik zijn op zoek naar een huis en via Streetview is het heel makkelijk zien hoe de buurt van het huis er uit ziet.
Voor een bibliotheek zie ik helaas niet echt toegevoegde waarde.
Google Maps gebruik ik in het Oranjecomité om de route uit te zetten voor bijvoorbeeld de Lampionnenoptocht. Ik teken een lijntje, voeg figuurtjes in voor de verkeersregelaars en Google berekent hoe lang de route is en hoe lang je daar precies over doet.
Maar ook als je op vakantie bent (mits in Nederland, anders wordt het mobiel internet wat duur) kan Maps handig zijn. Weet je even niet hoe je moet lopen en is er geen VVV met kaartjes in de buurt, dan kun je met Maps toch de weg vinden.
Voor de bibliotheek zie ik minder direct nut van deze functie. Veel verder dan dat het handig is als mensen met een druk op de knop de route naar ons kunnen uitstippelen kom ik niet. Op de 23dingen site heb ik nog wel wat andere functionaliteiten gelezen, zoals je openingstijden bij je Maps vermelden, maar ik sta open voor meer ideeën!
Dan Streetview. Deze functie is wat dubieuzer en niet voor niets in sommige landen niet beschikbaar. Immers, wie vindt het niet een beetje freaky dat zijn of haar huis te zien is, de auto, de straat, enz. Mensen worden weliswaar verwijderd door Google, maar niet altijd als ze binnen op de foto zijn gezet, dan moet je er eerst zelf achter komen en om het verwijderen vragen.
Natuurlijk vind ik dit wel weer heel handig en leuk als het de omgekeerde situatie betreft. Mijn vriend en ik zijn op zoek naar een huis en via Streetview is het heel makkelijk zien hoe de buurt van het huis er uit ziet.
Voor een bibliotheek zie ik helaas niet echt toegevoegde waarde.
dinsdag 22 maart 2011
Hoe Twitter de zakelijke functie van IM heeft veranderd
Vandaag heb ik er zin in (en ding 13 ging erg makkelijk;)) dus ik ga meteen door met ding 14: instant messaging. (Overigens ben ik overgestapt op het maar meteen in html schrijven van mijn blogs, aangezien Blogger het vertikt om de lay-out te gebruiken die ik wil, tenzij ik iedere keer de hele html aanpas. Kan ik dat net zo goed in één keer doen met het schrijven, maar dat terzijde.)
Instant Messaging is niet nieuw voor mij. Ik behoor tot de generatie die de telefoonrekening sky-high wist te krijgen door 's middags te msn'en, terwijl internet nog via de telefoonlijn liep en die stiekem met vriendinnen de TMF chatbox bezocht. Tegen de tijd dat wij thuis adsl kregen was ik al van mijn msn verslaving genezen en waren de sociaal netwerken in opkomst.
Tegenwoordig chat ik alleen nog met mijn moeder over praktische zaken. Dit doen we via Gmail Chat wat geintegreerd zit in mijn mail en dus veel handiger is dan een apart programma. Msn gebruik ik alleen nog om te chatten met een vriendin die op het moment in het buitenland verblijft en dan nog alleen via Msn, omdat zij geen Gmail heeft.
Mijn grootste persoonlijke bezwaar tegen Instant Messaging in het algemeen is dat je eigenlijk online moet staan om er echt gebruik van te kunnen maken (want anders denkt iedereen dat je weg bent), maar dat je dan ook gestalkt wordt door enkele msn vrienden die kennelijk geen leven hebben buiten kijken wie er online zijn. Kortom, ik sta altijd offline en gebruik het programma dus bijna nooit.
Leuk aan chatten is dat je heel makkelijk contact kunt houden met vrienden en familie die ver weg verblijven. Programma's als Skype bieden daar zelfs nog veel meer mogelijkheden voor.
Wat kan Instant Messaging dan betekenen voor de bibliotheek? Ik spreek voor mijn eigen omgeving van leeftijdgenoten als ik zeg dat ik het idee heb dat Instant Messaging een beetje uit is. Het wordt alleen nog kort en functioneel gebruikt, maar de hype is voorbij.
Als bibliotheek zou je kunnen overgaan op intern chatten, zodat je niet hoeft te bellen of mailen, maar extern is Twitter het nieuwe Msn. Het mooie aan Twitter is bovendien dat de antwoorden die je mensen geeft door veel meer gebruikers gezien kunnen worden, die misschien wel met dezelfde vraag zaten. En wat betreft de privacy is het ook mogelijk via een Direct Message om een privé vraag te stellen en een privé antwoord te krijgen.
Instant Messaging is niet nieuw voor mij. Ik behoor tot de generatie die de telefoonrekening sky-high wist te krijgen door 's middags te msn'en, terwijl internet nog via de telefoonlijn liep en die stiekem met vriendinnen de TMF chatbox bezocht. Tegen de tijd dat wij thuis adsl kregen was ik al van mijn msn verslaving genezen en waren de sociaal netwerken in opkomst.
Tegenwoordig chat ik alleen nog met mijn moeder over praktische zaken. Dit doen we via Gmail Chat wat geintegreerd zit in mijn mail en dus veel handiger is dan een apart programma. Msn gebruik ik alleen nog om te chatten met een vriendin die op het moment in het buitenland verblijft en dan nog alleen via Msn, omdat zij geen Gmail heeft.
Mijn grootste persoonlijke bezwaar tegen Instant Messaging in het algemeen is dat je eigenlijk online moet staan om er echt gebruik van te kunnen maken (want anders denkt iedereen dat je weg bent), maar dat je dan ook gestalkt wordt door enkele msn vrienden die kennelijk geen leven hebben buiten kijken wie er online zijn. Kortom, ik sta altijd offline en gebruik het programma dus bijna nooit.
Leuk aan chatten is dat je heel makkelijk contact kunt houden met vrienden en familie die ver weg verblijven. Programma's als Skype bieden daar zelfs nog veel meer mogelijkheden voor.
Wat kan Instant Messaging dan betekenen voor de bibliotheek? Ik spreek voor mijn eigen omgeving van leeftijdgenoten als ik zeg dat ik het idee heb dat Instant Messaging een beetje uit is. Het wordt alleen nog kort en functioneel gebruikt, maar de hype is voorbij.
Als bibliotheek zou je kunnen overgaan op intern chatten, zodat je niet hoeft te bellen of mailen, maar extern is Twitter het nieuwe Msn. Het mooie aan Twitter is bovendien dat de antwoorden die je mensen geeft door veel meer gebruikers gezien kunnen worden, die misschien wel met dezelfde vraag zaten. En wat betreft de privacy is het ook mogelijk via een Direct Message om een privé vraag te stellen en een privé antwoord te krijgen.
Ding 13, de toekomst van het online kantoor
Was het de vorige keer dat ik blogde nog een week stil geweest, nu alweer wat langer. Met verhuizen en extra werken blijft er dan ook niet heel veel tijd over voor 23dingen. En dat terwijl ding 13 zo makkelijk is;)
Ding 13 is namelijk Google Docs, ofwel het online beheren van word en excel. Ik had al wat documenten in Docs staan. Die heb ik allemaal mooi in een mapje gezet en daarna heb ik mijn recent geschreven Twitterplan geupload en de link gedeeld met Désirée. Ook dat ging goed.
Verder heb ik niet zoveel toe te voegen. Docs werkt makkelijk en is handig in het gebruik als je aan één document wil werken en dat is weer handig voor gebruik in een bibliotheek waarbij medewerkers van verschillende vestigingen aan één project bezig zijn.
Interessant wordt langzaam de vraag of een product als Microsoft Office nog wel rendabel is met programma's als Google Docs online en de mogelijk om bijvoorbeeld via OpenOffice.org open source programma's te downloaden. Want waarom zou je dure licenties betalen in een tijd van bezuinigingen als je net zo makkelijk gratig online kunt werken?
Ding 13 is namelijk Google Docs, ofwel het online beheren van word en excel. Ik had al wat documenten in Docs staan. Die heb ik allemaal mooi in een mapje gezet en daarna heb ik mijn recent geschreven Twitterplan geupload en de link gedeeld met Désirée. Ook dat ging goed.
Verder heb ik niet zoveel toe te voegen. Docs werkt makkelijk en is handig in het gebruik als je aan één document wil werken en dat is weer handig voor gebruik in een bibliotheek waarbij medewerkers van verschillende vestigingen aan één project bezig zijn.
Interessant wordt langzaam de vraag of een product als Microsoft Office nog wel rendabel is met programma's als Google Docs online en de mogelijk om bijvoorbeeld via OpenOffice.org open source programma's te downloaden. Want waarom zou je dure licenties betalen in een tijd van bezuinigingen als je net zo makkelijk gratig online kunt werken?
vrijdag 11 maart 2011
Twitter, de macht van het nieuws
Mijn Blogger activiteiten liggen inmiddels al bijna een week stil en aangezien ik dit weekend lekker naar Cambridge ga om een vriendin op te zoeken die daar onderzoek doet, doe ik vandaag nog even mijn best een blog te schrijven.
In tegenstelling tot mijn activiteiten op Blogger ben ik deze week namelijk wel bezig geweest met 23dingen. Niet in het kader van deze cursus, maar omdat ik voor de vergadering van afgelopen donderdag een plan af moest hebben hoe de bibliotheek om moet gaan met een eigen twitter account. En laat ik nou net bij ding 12, Twitter, zijn;)
Dit is zogezegd helemaal mijn ding. Ik twitter al enige tijd (een paar jaar denk ik?) en vind het erg leuk iedere keer weer te merken hoe deze microblog dienst de mogelijkheid geeft achter allerlei leuke nieuwsfeitjes te komen, terwijl ook de grote nieuwsfeiten via Twitter (nog eerder van via welke nieuwssite dan ook) zichtbaar worden. De aardbeving in Japan die vandaag plaatsvond is hier weer een zeer duidelijk voorbeeld van.
Gevolg is echter ook dat ik als trouwe “Wie is de Mol” kijker weleens onaangenaam verrast wordt als ik de aflevering nog niet heb gekeken (want dat kan ook via uitzending gemist) en dan wel al op Twitter (of Facebook) lees wie er deze week uit is. Vandaag gaat het echter nog goed en ik heb dan ook goede hoop dat ik het tot vanavond ga redden zonder uitslag.
In deze nieuwsfunctie die Twitter heeft ligt ook de macht van het netwerk. Eerder dan wie ook is Twitter bijvoorbeeld op de hoogte van een griepepidemie (net als, vlak daarna, Google op basis van het aantal zoekopdrachten naar griepverschijnselen). Overheden en bedrijven kunnen hier hun voordeel mee doen mits deze gegevens openbaar zouden zijn, wat op het moment gelukkig nog niet zo is, maar de diensten (Google, Twitter, etc.) kunnen hun kennis ook zelf op een positieve manier aanwenden, zoals Google vandaag heeft gedaan met de aardbeving in Japan: (http://www.nrc.nl/nieuws/2011/03/11/google-helpt-slachtoffers-vinden-in-japan/)
Hoe je het ook wendt of keert, Twitter is een sociaal medium niet meer is weg te denken uit onze maatschappij. En dus is het ook voor een bibliotheek van het grootste belang dat je met deze trend meegaat. Zo kun je je activiteiten en imago promoten naar je volgers (bestaande uit klanten, instanties en overige geïnteresseerden) die daar elk hun eigen ding mee doen. Tevens kun je via Twitter op de hoogte blijven van interessante ontwikkelingen binnen je vakgebied en daarbuiten. Want als voorziener van informatie moeten we toch op zijn minst in staat zijn zelf zoveel mogelijk informatie te vergaren.
Ps. Nog een mooi momentje tijdens de vergadering, toen we er achter kwamen dat het best handig zou zijn als alle bibliotheken hun favorieten met elkaar konden delen en dus van elkaar konden gebruiken via een site als Bookmarks of Delicious, zodat niet iedereen zelf al die sites toe hoeft te voegen.
In tegenstelling tot mijn activiteiten op Blogger ben ik deze week namelijk wel bezig geweest met 23dingen. Niet in het kader van deze cursus, maar omdat ik voor de vergadering van afgelopen donderdag een plan af moest hebben hoe de bibliotheek om moet gaan met een eigen twitter account. En laat ik nou net bij ding 12, Twitter, zijn;)
Dit is zogezegd helemaal mijn ding. Ik twitter al enige tijd (een paar jaar denk ik?) en vind het erg leuk iedere keer weer te merken hoe deze microblog dienst de mogelijkheid geeft achter allerlei leuke nieuwsfeitjes te komen, terwijl ook de grote nieuwsfeiten via Twitter (nog eerder van via welke nieuwssite dan ook) zichtbaar worden. De aardbeving in Japan die vandaag plaatsvond is hier weer een zeer duidelijk voorbeeld van.
Gevolg is echter ook dat ik als trouwe “Wie is de Mol” kijker weleens onaangenaam verrast wordt als ik de aflevering nog niet heb gekeken (want dat kan ook via uitzending gemist) en dan wel al op Twitter (of Facebook) lees wie er deze week uit is. Vandaag gaat het echter nog goed en ik heb dan ook goede hoop dat ik het tot vanavond ga redden zonder uitslag.
In deze nieuwsfunctie die Twitter heeft ligt ook de macht van het netwerk. Eerder dan wie ook is Twitter bijvoorbeeld op de hoogte van een griepepidemie (net als, vlak daarna, Google op basis van het aantal zoekopdrachten naar griepverschijnselen). Overheden en bedrijven kunnen hier hun voordeel mee doen mits deze gegevens openbaar zouden zijn, wat op het moment gelukkig nog niet zo is, maar de diensten (Google, Twitter, etc.) kunnen hun kennis ook zelf op een positieve manier aanwenden, zoals Google vandaag heeft gedaan met de aardbeving in Japan: (http://www.nrc.nl/nieuws/2011/03/11/google-helpt-slachtoffers-vinden-in-japan/)
Hoe je het ook wendt of keert, Twitter is een sociaal medium niet meer is weg te denken uit onze maatschappij. En dus is het ook voor een bibliotheek van het grootste belang dat je met deze trend meegaat. Zo kun je je activiteiten en imago promoten naar je volgers (bestaande uit klanten, instanties en overige geïnteresseerden) die daar elk hun eigen ding mee doen. Tevens kun je via Twitter op de hoogte blijven van interessante ontwikkelingen binnen je vakgebied en daarbuiten. Want als voorziener van informatie moeten we toch op zijn minst in staat zijn zelf zoveel mogelijk informatie te vergaren.
Ps. Nog een mooi momentje tijdens de vergadering, toen we er achter kwamen dat het best handig zou zijn als alle bibliotheken hun favorieten met elkaar konden delen en dus van elkaar konden gebruiken via een site als Bookmarks of Delicious, zodat niet iedereen zelf al die sites toe hoeft te voegen.
zondag 6 maart 2011
Zondagavond, eens even kijken hoe het met 23dingen staat... :)
Zo, wijntje ingeschonken, leuk muziekje aan (snow patrol - run) en een blog schrijven:)
vandaag ingepakt en schoongemaakt en ook nog even tijd gevonden om de stad in te gaan. 's avonds lekker makkelijk bij mijn ouders gegeten en daar hoorde ik dat dit weekend een hele groep mensen van de Groene Venen een blog aan had gemaakt in het kader van 23/10 dingen. Leuk!.
Waar ik werk doen we 23dingen op een iets andere manier. Ieder tweemaandelijks overleg presenteert iemand een ding. Librarything is al aan de beurt geweest, in januari heb ik zelf Twitter mogen doen en aankomende week is Aquabrowser aan de beurt. Na afloop van de presentatie hebben we een korte discussie over de relatie tussen het ding en de bibliotheek. Ook een erg leuke manier om de dingen te ontdekken, maar naar mijn smaak net iets te traag. Vandaar dat ik dit traject zelf doorloop
Inmiddels heb ik het voor elkaar gekregen om de blog van mijn vriend (voor wie van bijzondere reizen houdt www.31matches.eu of www.31matches.nl) aan mijn Blogger toe te voegen, zodat die gewoon bij de rest van de blogs verschijnt. En ja dat kostte wat tijd, dus daar ben ik best trots op:)
Helaas is het lijstje in Blogger een beetje kort als je meerdere mensen gaat volgen die ook geregeld wat posten. Nu heb ik vanavond gezien dat in Symbaloo zes mensen op een pagina te volgen zijn met hun laatste paar blogs en via Netvibes zovel als je wilt. Aangezien ik al eerder in het proces voor igoogle had gekozen heb ik het daarmee geprobeerd en na wat zoeken heb ik de blogs via hun RSS (of Atom, zoals Blogger het noemt) toe kunnen voegen en ziet het er bijna hetzelfde uit als Netvibes. Minpuntje is dat per vandaag de kleuren van mijn gekozen igoogle thema zijn veranderd;s grrr, als ze er nu nog beter op geworden waren, maar helaas...
Maar goed, zondagavond, op naar een nieuwe week vol vergaderingen, bijeenkomsten (zowel biebgerelateerd als Oranjevereniging als politiek) en een reisje naar Cambridge. Kortom een week vol allerhande dingen.
vandaag ingepakt en schoongemaakt en ook nog even tijd gevonden om de stad in te gaan. 's avonds lekker makkelijk bij mijn ouders gegeten en daar hoorde ik dat dit weekend een hele groep mensen van de Groene Venen een blog aan had gemaakt in het kader van 23/10 dingen. Leuk!.
Waar ik werk doen we 23dingen op een iets andere manier. Ieder tweemaandelijks overleg presenteert iemand een ding. Librarything is al aan de beurt geweest, in januari heb ik zelf Twitter mogen doen en aankomende week is Aquabrowser aan de beurt. Na afloop van de presentatie hebben we een korte discussie over de relatie tussen het ding en de bibliotheek. Ook een erg leuke manier om de dingen te ontdekken, maar naar mijn smaak net iets te traag. Vandaar dat ik dit traject zelf doorloop
Inmiddels heb ik het voor elkaar gekregen om de blog van mijn vriend (voor wie van bijzondere reizen houdt www.31matches.eu of www.31matches.nl) aan mijn Blogger toe te voegen, zodat die gewoon bij de rest van de blogs verschijnt. En ja dat kostte wat tijd, dus daar ben ik best trots op:)
Helaas is het lijstje in Blogger een beetje kort als je meerdere mensen gaat volgen die ook geregeld wat posten. Nu heb ik vanavond gezien dat in Symbaloo zes mensen op een pagina te volgen zijn met hun laatste paar blogs en via Netvibes zovel als je wilt. Aangezien ik al eerder in het proces voor igoogle had gekozen heb ik het daarmee geprobeerd en na wat zoeken heb ik de blogs via hun RSS (of Atom, zoals Blogger het noemt) toe kunnen voegen en ziet het er bijna hetzelfde uit als Netvibes. Minpuntje is dat per vandaag de kleuren van mijn gekozen igoogle thema zijn veranderd;s grrr, als ze er nu nog beter op geworden waren, maar helaas...
Maar goed, zondagavond, op naar een nieuwe week vol vergaderingen, bijeenkomsten (zowel biebgerelateerd als Oranjevereniging als politiek) en een reisje naar Cambridge. Kortom een week vol allerhande dingen.
vrijdag 4 maart 2011
Biblio - Wiki
Natuurlijk maak ik gebruik van Wikipedia (wie niet die snel even wat informatie nodig heeft) en lees ik zo af en toe wat in Google Docs (maar ik werk er niet in). Verder ging mijn kennis van wiki’s echter niet. Ik vond het dus leuk om dit artikel van 23dingen te lezen.
Na afloop zag ik echter door de bomen het bos niet meer qua aantal en verschillende soorten wiki’s. Het lijkt mij handig als er een soort overzichtspagina zou zijn of iets dergelijks, want ik vrees dat sommige wiki’s nu bijna nooit gelezen gaan worden.
De ene wiki is ook handiger dan de andere. Wikipedia vind ik persoonlijk geweldig, maar Library Success viel erg tegen, aangezien ik na vijf keer doorklikken op een site uitkwam. Niet echt wat ik verwachte na het lezen van het intro. De publiekswiki van de bibliotheek Deventer was echter wel weer leuk.
En natuurlijk zou ik persoonlijk ook Knol van Google graag in de lijst van wiki sites in dit artikel zien.
Op naar het maken van de oefeningen!
Dit was heerlijk simpel. Binnen no-time had ik een account op PBworks en kon ik pagina’s toevoegen op de 23dingenwiki. Ik heb het boek “Dewey de bibliotheekkat” gepromoot bij favoriete katten en vervolgens mijn blog toegevoegd en dit alles in slechts enkele minuten. Deze zandbak was leuk en makkelijk:)
Tot slot, wiki’s voor de bibliotheek. Het lijkt mij handig als er een algemene bibliotheekwiki komt (of is die er misschien al?) die bibliotheken met elkaar verbindt op kennisgebied.
Zo zijn wij in de bibliotheek waar ik werk afgelopen jaar over gegaan op zelfservice. Veel van de problemen die wij tegenkwamen bleken al bij andere bibliotheken bekend te zijn. Het was handig geweest als we die kennis op een simpele manier hadden kunnen gebruiken, bijvoorbeeld doordat ze op een wiki waren gepost.
Iets anders waar je aan kunt denken is het verzamelen van alle postertjes en flyers die we gebruiken. Nu vinden we allemaal soort van steeds opnieuw het wiel uit, maar via een wiki kunnen we gebruik maken van elkaars bevindingen en werkzaamheden.
Enkele eventueel leuke en handige wiki's in het kader van 23dingen:
Stap voor stap een Facebook account aanmaken:http://knol.google.com/k/facebook-aanmelden-als-nieuwe-gebruiker#
Hoe om te gaan met Knol:http://knol.google.com/k/een-introductie-tot-knol
Een zeer uitgebreide lijst van social bookmarking sites: http://knol.google.com/k/list-of-social-bookmarking-sites#
Na afloop zag ik echter door de bomen het bos niet meer qua aantal en verschillende soorten wiki’s. Het lijkt mij handig als er een soort overzichtspagina zou zijn of iets dergelijks, want ik vrees dat sommige wiki’s nu bijna nooit gelezen gaan worden.
De ene wiki is ook handiger dan de andere. Wikipedia vind ik persoonlijk geweldig, maar Library Success viel erg tegen, aangezien ik na vijf keer doorklikken op een site uitkwam. Niet echt wat ik verwachte na het lezen van het intro. De publiekswiki van de bibliotheek Deventer was echter wel weer leuk.
En natuurlijk zou ik persoonlijk ook Knol van Google graag in de lijst van wiki sites in dit artikel zien.
Op naar het maken van de oefeningen!
Dit was heerlijk simpel. Binnen no-time had ik een account op PBworks en kon ik pagina’s toevoegen op de 23dingenwiki. Ik heb het boek “Dewey de bibliotheekkat” gepromoot bij favoriete katten en vervolgens mijn blog toegevoegd en dit alles in slechts enkele minuten. Deze zandbak was leuk en makkelijk:)
Tot slot, wiki’s voor de bibliotheek. Het lijkt mij handig als er een algemene bibliotheekwiki komt (of is die er misschien al?) die bibliotheken met elkaar verbindt op kennisgebied.
Zo zijn wij in de bibliotheek waar ik werk afgelopen jaar over gegaan op zelfservice. Veel van de problemen die wij tegenkwamen bleken al bij andere bibliotheken bekend te zijn. Het was handig geweest als we die kennis op een simpele manier hadden kunnen gebruiken, bijvoorbeeld doordat ze op een wiki waren gepost.
Iets anders waar je aan kunt denken is het verzamelen van alle postertjes en flyers die we gebruiken. Nu vinden we allemaal soort van steeds opnieuw het wiel uit, maar via een wiki kunnen we gebruik maken van elkaars bevindingen en werkzaamheden.
Enkele eventueel leuke en handige wiki's in het kader van 23dingen:
Stap voor stap een Facebook account aanmaken:http://knol.google.com/k/facebook-aanmelden-als-nieuwe-gebruiker#
Hoe om te gaan met Knol:http://knol.google.com/k/een-introductie-tot-knol
Een zeer uitgebreide lijst van social bookmarking sites: http://knol.google.com/k/list-of-social-bookmarking-sites#
dinsdag 1 maart 2011
en jawel, we mogen alweer taggen!
Social Bookmarking. Dit deed ik nog niet, aangezien ik een vrij aardig geheugen heb (al zeg ik het zelf) en ik dus gewoon de urls ken van de sites die ik bezoek. Mocht dit een keer niet het geval zijn, dan is er altijd nog Google om snel een site te vinden en als je in Google Chrome werkt dan is dat zelfs nog simpeler dan in Internet Explorer. Dit vind ik dus, net als RSS geen functie die heel veel zal toevoegen, maar goed, in het kader van deze opdracht heb ik toch maar een Delicious Account aangemaakt. En deze ga ik (alweer;)) vergelijken met hetzelfde van Google, Bookmarks geheten.
En tja, het wordt bijna vervelend om te moeten concluderen (ik ga inmiddels toch enige bevooroordeeldheid bij mezelf vermoeden) ik ben veel meer tevreden over Google Bookmarks dan ik ben over Delicious.
Qua layout komt Delicious overeen met Flickr, wat bij mij al eerder het stempel rommelig en onoverzichtelijk kreeg, dus tja, dat krijgt het nu opnieuw. Verder vind ik het toevoegen van tags bij Bookmarks fijner werken (je kunt bijvoorbeeld een tag van twee woorden maken, zoals “sociaal netwerk”, waar dat bij Delicious meteen twee tags zijn.
Voordeel van Delicious zou kunnen zijn dat je veel meer bezig bent met het ook delen van je tags en bookmarks met andere gebruikers, wat het een meer interactieve en dus web 2.0 service maakt. Bovendien kun je via RSS ook je Bookmarks weer volgen (zeg maar het volgen van iets wat je volgt;s volg je het nog?)
Tot slot, Bookmarks is heel simpel in te voegen in je IGoogle;) en werkt ook geweldig als je Google Chrome hebt;) en mocht je al Delicious hebben, niet getreurd, Google heeft een simpel programmaatje ontwikkeld waarmee je je Delicious met een druk op de knop om kunt zetten naar Bookmarks.
Ps. zojuist tijdens het bezig zijn nog een hele handige functie van Google ontdekt. Als je een account hebt en je bent ingelogd en je selecteert een bijvoorbeeld een stukje tekst op een site dan verschijnt er een icoontje vlak boven. Als je hierop klikt kun je kiezen wat je met de tekst wilt, zoals bijvoorbeeld opnemen in je Bookmarks of bloggen.
En tja, het wordt bijna vervelend om te moeten concluderen (ik ga inmiddels toch enige bevooroordeeldheid bij mezelf vermoeden) ik ben veel meer tevreden over Google Bookmarks dan ik ben over Delicious.
Qua layout komt Delicious overeen met Flickr, wat bij mij al eerder het stempel rommelig en onoverzichtelijk kreeg, dus tja, dat krijgt het nu opnieuw. Verder vind ik het toevoegen van tags bij Bookmarks fijner werken (je kunt bijvoorbeeld een tag van twee woorden maken, zoals “sociaal netwerk”, waar dat bij Delicious meteen twee tags zijn.
Voordeel van Delicious zou kunnen zijn dat je veel meer bezig bent met het ook delen van je tags en bookmarks met andere gebruikers, wat het een meer interactieve en dus web 2.0 service maakt. Bovendien kun je via RSS ook je Bookmarks weer volgen (zeg maar het volgen van iets wat je volgt;s volg je het nog?)
Tot slot, Bookmarks is heel simpel in te voegen in je IGoogle;) en werkt ook geweldig als je Google Chrome hebt;) en mocht je al Delicious hebben, niet getreurd, Google heeft een simpel programmaatje ontwikkeld waarmee je je Delicious met een druk op de knop om kunt zetten naar Bookmarks.
Ps. zojuist tijdens het bezig zijn nog een hele handige functie van Google ontdekt. Als je een account hebt en je bent ingelogd en je selecteert een bijvoorbeeld een stukje tekst op een site dan verschijnt er een icoontje vlak boven. Als je hierop klikt kun je kiezen wat je met de tekst wilt, zoals bijvoorbeeld opnemen in je Bookmarks of bloggen.
Heden: Web 3.0 - Verleden: Web 1.0 & 2.0 - Toekomst: De plaats van de bibliotheek in een samenleving
Dit vind ik veruit de meest interessante opdracht en de eerste die je echt goed na laat denken over wat dit is en wat het betekent. Ik ga hier lekker wel een essay schrijven over web 2.0 in het algemeen, de toekomst er van en tot slot een stukje over het nut van web 2.0 voor de bibliotheek.
De ontwikkeling van het web wordt ingedeeld in twee fases. De eerste fase is de periode waarin Internet zich verspreidde tot iedereen thuis een aansluiting kon hebben. In deze fase ontstonden ook allerlei internetbedrijven, wat de economie stimuleerde tot aan het begin van deze eeuw de zogeheten “Internetbel” knapte.
In de periode daarna groeide het net uit tot een gemeenschap waarbij niet langer alleen de eigenaar van een site de inhoud daarvan bepaalde, maar juist de gebruikers. Web 2.0 is hierdoor interactiever dan web 1.0. Gebruikers kunnen met elkaar in contact komen via bijvoorbeeld sociaal netwerksites als Facebook en Hyves. Hier kunnen ze gelijkgestemden vinden en hun interesses delen.
Als nadeel van Web 2.0 wordt vaak de betrouwbaarheid genoemd. Bijvoorbeeld Wikipedia heeft zwaar onder vuur gelegen vanwege artikelen die niet zouden kloppen, omdat iedere individuele gebruiker informatie toe kan voegen of kan veranderen. Volgens onderzoek van het tijdschrift Nature in 2005 echter is de informatie op Wikipedia even betrouwbaar als die in de Encyclopedia Brittanica.
En dan is er nog web 3.0. Dit is de fase waarin de verschillende sites en mogelijkheden van web 2.0 geïntegreerd worden tot je met één account alles kunt beheren. Ook zullen bijvoorbeeld sites van bedrijven anders van opbouw worden, aangezien ze gaan bestaan uit verschillende modules die weer voortkomen uit andere toepassingen.
Persoonlijk denk ik dat we al voorbij web 2.0 zijn en we ons moeten gaan beseffen dat kennis van de individuele web 2.0 toepassingen slechts een inhaalslag is naar een toekomst waar we al in leven. Veel bedrijven hebben op hun site al een module van hun Twitteraccount of een linkje naar hun Facebookpagina. De integratie van de toepassingen is volop bezig. Nog even en de eindgebruiker wil misschien niet meer naar onze site surfen, maar juist op zijn privé browserscherm een module hebben met onze catalogus en eentje met RSS feeds waardoor hij op de hoogte blijft van onze activiteiten.
Verschillende bibliotheken experimenteren al met hun catalogus als 2.0 toepassing. Het bestaande catalogiseersysteem is daarbij losgelaten, zodat leden nu zelf tags aan gelezen boeken kunnen geven. Andere bezoekers kunnen op die manier weer makkelijk soortgelijke boeken vinden en uiteindelijk misschien ook wel gebruikers met gelijke interesses. Een Flickr voor boeken dus, dat zelfs verder gaat dan sites als deboekensalon.nl of librarything.nl. De volgende stap is dat je met één account al deze sites kunt beheren, je dus niet meer overal apart je boeken hoeft in te voeren en je kunt leren van mensen over de hele wereld en niet alleen in je eigen taalgebied.
Web 3.0 biedt dus toepassingen te over. En een bijna eindeloze hoeveelheid mogelijkheden. Hoe weet ik nog niet, maar ik denk dat je als je er snel op inspeelt je als bibliotheek aan de basis kan staan van deze nieuwe webfase en mensen kan helpen door de bomen het bos te blijven zien. Als bibliotheek kunnen we begeleiden en tegelijkertijd informatie geven en deelnemen aan.
Enkele sites die ik heb gebruikt en die misschien interessant zijn om te lezen.
http://tweakers.net/nieuws/40356/wikipedia-net-zo-betrouwbaar-als-encyclopaedia-britannica.html
http://nl.wikipedia.org/wiki/Web_2.0
http://nl.wikipedia.org/wiki/Web_3.0
De ontwikkeling van het web wordt ingedeeld in twee fases. De eerste fase is de periode waarin Internet zich verspreidde tot iedereen thuis een aansluiting kon hebben. In deze fase ontstonden ook allerlei internetbedrijven, wat de economie stimuleerde tot aan het begin van deze eeuw de zogeheten “Internetbel” knapte.
In de periode daarna groeide het net uit tot een gemeenschap waarbij niet langer alleen de eigenaar van een site de inhoud daarvan bepaalde, maar juist de gebruikers. Web 2.0 is hierdoor interactiever dan web 1.0. Gebruikers kunnen met elkaar in contact komen via bijvoorbeeld sociaal netwerksites als Facebook en Hyves. Hier kunnen ze gelijkgestemden vinden en hun interesses delen.
Als nadeel van Web 2.0 wordt vaak de betrouwbaarheid genoemd. Bijvoorbeeld Wikipedia heeft zwaar onder vuur gelegen vanwege artikelen die niet zouden kloppen, omdat iedere individuele gebruiker informatie toe kan voegen of kan veranderen. Volgens onderzoek van het tijdschrift Nature in 2005 echter is de informatie op Wikipedia even betrouwbaar als die in de Encyclopedia Brittanica.
En dan is er nog web 3.0. Dit is de fase waarin de verschillende sites en mogelijkheden van web 2.0 geïntegreerd worden tot je met één account alles kunt beheren. Ook zullen bijvoorbeeld sites van bedrijven anders van opbouw worden, aangezien ze gaan bestaan uit verschillende modules die weer voortkomen uit andere toepassingen.
Persoonlijk denk ik dat we al voorbij web 2.0 zijn en we ons moeten gaan beseffen dat kennis van de individuele web 2.0 toepassingen slechts een inhaalslag is naar een toekomst waar we al in leven. Veel bedrijven hebben op hun site al een module van hun Twitteraccount of een linkje naar hun Facebookpagina. De integratie van de toepassingen is volop bezig. Nog even en de eindgebruiker wil misschien niet meer naar onze site surfen, maar juist op zijn privé browserscherm een module hebben met onze catalogus en eentje met RSS feeds waardoor hij op de hoogte blijft van onze activiteiten.
Verschillende bibliotheken experimenteren al met hun catalogus als 2.0 toepassing. Het bestaande catalogiseersysteem is daarbij losgelaten, zodat leden nu zelf tags aan gelezen boeken kunnen geven. Andere bezoekers kunnen op die manier weer makkelijk soortgelijke boeken vinden en uiteindelijk misschien ook wel gebruikers met gelijke interesses. Een Flickr voor boeken dus, dat zelfs verder gaat dan sites als deboekensalon.nl of librarything.nl. De volgende stap is dat je met één account al deze sites kunt beheren, je dus niet meer overal apart je boeken hoeft in te voeren en je kunt leren van mensen over de hele wereld en niet alleen in je eigen taalgebied.
Web 3.0 biedt dus toepassingen te over. En een bijna eindeloze hoeveelheid mogelijkheden. Hoe weet ik nog niet, maar ik denk dat je als je er snel op inspeelt je als bibliotheek aan de basis kan staan van deze nieuwe webfase en mensen kan helpen door de bomen het bos te blijven zien. Als bibliotheek kunnen we begeleiden en tegelijkertijd informatie geven en deelnemen aan.
Enkele sites die ik heb gebruikt en die misschien interessant zijn om te lezen.
http://tweakers.net/nieuws/40356/wikipedia-net-zo-betrouwbaar-als-encyclopaedia-britannica.html
http://nl.wikipedia.org/wiki/Web_2.0
http://nl.wikipedia.org/wiki/Web_3.0
maandag 28 februari 2011
Online plaatjes bewerken
In aanvulling op het online foto’s publiceren en werken met foto sharing programma’s nu een les in online foto’s bewerken. Ik moet zeggen dat ik dit ding een beetje beperkt vind, aangezien de meeste van de genoemde programma’s hetzelfde werken als programma’s die je ook van Windows op je computer hebt. Het voordeel is dan dat het online kan.
Persoonlijk maak ik gebruik van Picnik. Fotoaanpassen.nl vind ik ook wel aardig en is Nederlands, dus dat is natuurlijk een pre, ook al is het net iets beperkter.
Wat ik nog niet kende tot vandaag is Snippy. Ik gebruikte hiervoor altijd “print scrn” op het toetsenbord en dan Paint of Irfanview, maar Snippy werkt wel zo makkelijk.
Opvallend aan dit onderdeel vind ik wel dat de “ook handige toepassingen” op mij als nuttiger overkwamen dan de vier eerder genoemde. Bovendien mis ik een duidelijke opdracht met een goede vergelijking er in.
Maar goed, op naar een verhandeling over web 2.0..
Persoonlijk maak ik gebruik van Picnik. Fotoaanpassen.nl vind ik ook wel aardig en is Nederlands, dus dat is natuurlijk een pre, ook al is het net iets beperkter.
Wat ik nog niet kende tot vandaag is Snippy. Ik gebruikte hiervoor altijd “print scrn” op het toetsenbord en dan Paint of Irfanview, maar Snippy werkt wel zo makkelijk.
Opvallend aan dit onderdeel vind ik wel dat de “ook handige toepassingen” op mij als nuttiger overkwamen dan de vier eerder genoemde. Bovendien mis ik een duidelijke opdracht met een goede vergelijking er in.
Maar goed, op naar een verhandeling over web 2.0..
zaterdag 26 februari 2011
hier moest ik aan denken...
...toen ik aan het lezen was over imagegenerators. Het volgende berichtje gaat rond op facebook.
1 Go to wikipedia and hit random. The first random wikipedia article you get is the name of your band.
2 Go to quotationspage.com and hit random. The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.
3 Go to flickr and click on “explore the last seven days”. Third picture, no matter what it is..., will be your album cover.
4 Use photoshop or similar (picnik.com is a free online photo editor) to put it all together.
5 Post it with this text in the "caption" and TAG the friends you want to
2 Go to quotationspage.com and hit random. The last four or five words of the very last quote of the page is the title of your first album.
3 Go to flickr and click on “explore the last seven days”. Third picture, no matter what it is..., will be your album cover.
4 Use photoshop or similar (picnik.com is a free online photo editor) to put it all together.
5 Post it with this text in the "caption" and TAG the friends you want to
vrijdag 25 februari 2011
Spannende codetaal - mashup the api's
The mashups zijn grappig en ze kunnen handig zijn als je een foto zoekt bij een artikel.
Google Maps is een erg handig programma. Zo maken we er bij het Oranjecomité in Zevenhuizen gebruik van om de routes te bepalen voor de verschillende optochten die we organiseren.
De “50” redenen om Flickr te gebruiken voor de bibliotheek lijken best wel veel op elkaar. Ik ontken niet dat het nuttig is, maar zoveel redenen;s
Is dit lang genoeg als blog? Want eigenlijk vind ik dit het individuele ding zijn niet zo waard. Het is onderdeel van Flickr en waarom Flickr nuttig kan zijn.
Migratr linkt verschillende fotosharing sites aan elkaar.
Via http://www.programmableweb.com/ kun je mashups vinden voor meer programma's dan Flickr.
Google Maps is een erg handig programma. Zo maken we er bij het Oranjecomité in Zevenhuizen gebruik van om de routes te bepalen voor de verschillende optochten die we organiseren.
De “50” redenen om Flickr te gebruiken voor de bibliotheek lijken best wel veel op elkaar. Ik ontken niet dat het nuttig is, maar zoveel redenen;s
Is dit lang genoeg als blog? Want eigenlijk vind ik dit het individuele ding zijn niet zo waard. Het is onderdeel van Flickr en waarom Flickr nuttig kan zijn.
Migratr linkt verschillende fotosharing sites aan elkaar.
Via http://www.programmableweb.com/ kun je mashups vinden voor meer programma's dan Flickr.
De vergelijking tussen, helaas, maar twee van de vier
Allereerst natuurlijk mijn bevingen wat het betreft Flickr. Op zich is dit een aardig fotoprogramma. Ik kan inloggen met mijn Google account, hoewel ik het wel wat irritant vind dat ik steeds een extra klikje moet doen t.o.v. Yahoogebruikers, maar daar valt mee te leven;)
Het maken van een profiel en uploaden van foto’s ging zoals eerder gezegd makkelijk. Verder bevat Flickr opties als het volgen van vriendjes, het taggen en labellen van foto’s (waardoor je ook weer makkelijk soortgelijke foto’s kan vinden) en, mijn favoriete optie, het in één keer meerdere foto’s wijzigen. Heel handig!
Minpuntje is de lay-out, waardoor de site er wat onoverzichtelijk en chaotisch uitziet.
Door mijn vriend werd ik er nog op gewezen dat je heel makkelijk kunt zoeken op foto’s met of juist zonder copyright, zodat je die bij een artikel kunt gebruiken of op je site. Dit is natuurlijk ook een handige functie voor de bibliotheek.
Met de volgende, Mijnalbum.nl heb ik het bijna meteen helemaal gehad. Een account aanmaken ging nog wel, maar dan… Ik probeer zes foto’s te uploaden, wat zegt hij? “Zes foto’s zijn niet toegevoegd”. Grr. Dan maar eentje tegelijk proberen en wat denk je, doet hij ook al niet! Mededeling: “Foto moet minimaal 400x400 pixels zijn. Even verder kijken leert dat totale upload ook niet groter mag zijn dan 16mb.
Voor dit project valt deze site af, aangezien mijn foto’s kennelijk niet voldoen aan hun eisen. En eerlijk gezegd, als simpel wat foto’s plaatsen al een probleem is, terwijl het een fotosite betreft (en het me op iedere andere fotosite en sociaal netwerksite meteen lukt) dan ben ik er ook wel gewoon klaar mee. Dus helaas, het gebruik van deze site was geen lang leven beschoren.
Aanvulling: ik kreeg binnen een dag al een spammail of ik niet alsjeblieft een gold account wilde met 75% korting!
Volgende probeersel, Zoom.nl (van het tijdschrift Zoom.nl, dat je ook in de bibliotheek kunt lenen). Deze site is meer dan alleen een fotodeelsite, aangezien ook het tijdschrift zich hier presenteert. Het aanmaken van een account gaat opnieuw erg makkelijk. Om foto’s te kunnen uploaden moet ik echter eerst een camera toevoegen. Nu ga ik binnenkort een nieuwe camera kopen (ik heb er nu geen) dus dan ga ik daarna deze site verder ontdekken.
Gezien de optie camera toevoegen en de mogelijkheid bezochte landen etc. bij je persoonlijke gegevens te zetten heb ik wel het idee dat deze site meer voor de betere amateurfotograaf is en niet echt bedoeld om een paar biebkiekjes op te posten.
En dan de laatste van de vier, Picasa. Dit is de fotosite is ik al gebruikte voor deze opdracht. De mogelijkheden ervan heb ik echter nog niet echt onderzocht. Mijn gebruik van Picasa beperkte zich voornamelijk tot het opslaan van foto’s om ze te delen met familie zonder dat ik ze hoefde te mailen. Om dat nog wat makkelijker te maken heb ik ook Picasa op mijn computer staan. Met Picasa op je computer kun je ook foto’s bewerken en eenvoudig uploaden.
Eerste positieve puntje is dat ik niet nog apart hoef in te loggen, omdat ik al ingelogd was in Gmail en Blogger en dus in mijn algemene Google Account. Minpuntje is dat als je naar http://www.picasa.nl/ gaat je op een site komt waar je het desktopprogramma kunt downloaden. Dat is een beetje verwarrend. Verder ben ik ook niet echt gecharmeerd van het feit dat Blogger zelf een paar mappen in mijn Picasa heeft aangemaakt. En erger, die krijg ik niet gewist!
Verder lijkt Picasa wel wat op Flickr, met als voordeel dat het wat overzichtelijker is. Ik heb een paar volgers en volg zelf mijn zusje die op het moment in Dubai zit. Ik ben dus altijd op de hoogte van haar nieuwste bezichtigingen van de stad.
Met Picasa kun je, net als met Flickr, tags en labels geven en personen aanwijzen om zo ook weer makkelijker foto’s te vinden. Ook leuk is dat als ik nieuwe foto’s post die ook op mijn buzz verschijnen (Google’s Twitter).
Nadeel van Picasa t.o.v. Flickr is dat het wat trager werkt en dat je niet meerdere foto’s in één keer kunt bewerken.
Persoonlijk kies ik voor Picasa. Bibliotheektechnisch is het echter wel handig om Flickr niet uit te sluiten als je bijvoorbeeld een foto nodig hebt zonder copyright, want dat staat er op Picasa niet bij.
Het maken van een profiel en uploaden van foto’s ging zoals eerder gezegd makkelijk. Verder bevat Flickr opties als het volgen van vriendjes, het taggen en labellen van foto’s (waardoor je ook weer makkelijk soortgelijke foto’s kan vinden) en, mijn favoriete optie, het in één keer meerdere foto’s wijzigen. Heel handig!
Minpuntje is de lay-out, waardoor de site er wat onoverzichtelijk en chaotisch uitziet.
Door mijn vriend werd ik er nog op gewezen dat je heel makkelijk kunt zoeken op foto’s met of juist zonder copyright, zodat je die bij een artikel kunt gebruiken of op je site. Dit is natuurlijk ook een handige functie voor de bibliotheek.
Met de volgende, Mijnalbum.nl heb ik het bijna meteen helemaal gehad. Een account aanmaken ging nog wel, maar dan… Ik probeer zes foto’s te uploaden, wat zegt hij? “Zes foto’s zijn niet toegevoegd”. Grr. Dan maar eentje tegelijk proberen en wat denk je, doet hij ook al niet! Mededeling: “Foto moet minimaal 400x400 pixels zijn. Even verder kijken leert dat totale upload ook niet groter mag zijn dan 16mb.
Voor dit project valt deze site af, aangezien mijn foto’s kennelijk niet voldoen aan hun eisen. En eerlijk gezegd, als simpel wat foto’s plaatsen al een probleem is, terwijl het een fotosite betreft (en het me op iedere andere fotosite en sociaal netwerksite meteen lukt) dan ben ik er ook wel gewoon klaar mee. Dus helaas, het gebruik van deze site was geen lang leven beschoren.
Aanvulling: ik kreeg binnen een dag al een spammail of ik niet alsjeblieft een gold account wilde met 75% korting!
Volgende probeersel, Zoom.nl (van het tijdschrift Zoom.nl, dat je ook in de bibliotheek kunt lenen). Deze site is meer dan alleen een fotodeelsite, aangezien ook het tijdschrift zich hier presenteert. Het aanmaken van een account gaat opnieuw erg makkelijk. Om foto’s te kunnen uploaden moet ik echter eerst een camera toevoegen. Nu ga ik binnenkort een nieuwe camera kopen (ik heb er nu geen) dus dan ga ik daarna deze site verder ontdekken.
Gezien de optie camera toevoegen en de mogelijkheid bezochte landen etc. bij je persoonlijke gegevens te zetten heb ik wel het idee dat deze site meer voor de betere amateurfotograaf is en niet echt bedoeld om een paar biebkiekjes op te posten.
En dan de laatste van de vier, Picasa. Dit is de fotosite is ik al gebruikte voor deze opdracht. De mogelijkheden ervan heb ik echter nog niet echt onderzocht. Mijn gebruik van Picasa beperkte zich voornamelijk tot het opslaan van foto’s om ze te delen met familie zonder dat ik ze hoefde te mailen. Om dat nog wat makkelijker te maken heb ik ook Picasa op mijn computer staan. Met Picasa op je computer kun je ook foto’s bewerken en eenvoudig uploaden.
Eerste positieve puntje is dat ik niet nog apart hoef in te loggen, omdat ik al ingelogd was in Gmail en Blogger en dus in mijn algemene Google Account. Minpuntje is dat als je naar http://www.picasa.nl/ gaat je op een site komt waar je het desktopprogramma kunt downloaden. Dat is een beetje verwarrend. Verder ben ik ook niet echt gecharmeerd van het feit dat Blogger zelf een paar mappen in mijn Picasa heeft aangemaakt. En erger, die krijg ik niet gewist!
Verder lijkt Picasa wel wat op Flickr, met als voordeel dat het wat overzichtelijker is. Ik heb een paar volgers en volg zelf mijn zusje die op het moment in Dubai zit. Ik ben dus altijd op de hoogte van haar nieuwste bezichtigingen van de stad.
Met Picasa kun je, net als met Flickr, tags en labels geven en personen aanwijzen om zo ook weer makkelijker foto’s te vinden. Ook leuk is dat als ik nieuwe foto’s post die ook op mijn buzz verschijnen (Google’s Twitter).
Nadeel van Picasa t.o.v. Flickr is dat het wat trager werkt en dat je niet meerdere foto’s in één keer kunt bewerken.
Persoonlijk kies ik voor Picasa. Bibliotheektechnisch is het echter wel handig om Flickr niet uit te sluiten als je bijvoorbeeld een foto nodig hebt zonder copyright, want dat staat er op Picasa niet bij.
woensdag 23 februari 2011
Ontdek...! Flickr
Dit is iets wat ik nog niet heb en zodoende ook het eerste ding waar ik echt tijd in moet investeren om er een beetje goed bekend mee te raken.. Het ding zelf heb ik op zich al wel (ik heb Gmail, dus ook Picasa en de rest van Google’s collectie programma’s), maar specifiek Flickr nog niet. Bovendien gebruik ik Picasa voornamelijk voor het uploaden van foto’s om ze dan via een link makkelijk aan een website te koppelen en nog niet echt als sociaal medium.
Stap 1, het aanmaken van een account, ging prima. Ik kan gewoon inloggen met mijn Gmail gegevens en wordt daarna door een menuutje geloodst dat me helpt een foto voor mezelf uit te kiezen en wat vrienden te vinden. Dit laatste is wel wat lastig, aangezien ik geen toestemming wil geven voor het doorzoeken van mijn Gmail contacten. Ik heb namelijk met verschillende programma’s de ervaring dat er dan een mail wordt verstuurd aan al mijn contacten dat ze ook het desbetreffende programma moeten gaan gebruiken en daarvoor heb ik net iets te veel zakelijke contactpersonen.
Het vervolgens uploaden van enkele bibliotheekfoto’s (ik heb gekozen voor foto’s van de zelfbediening), tags toevoegen en in sets zetten gaat erg simpel. Het uploaden van de foto naar deze blog was echter een heel ander verhaal. Sowieso raad ik bloggertechnisch Picasa aan omdat die direct te bereiken is. En als je dat niet doet, gewoon lekker direct van je harde schijf.
Maar goed, ik moet het van de opdracht via Flickr doen, dus dat heb ik gedaan (en is gelukt zoals je ziet), maar hiervoor moest de foto wel eerst op openbaar gezet worden. Het ergste daaraan, dat ik op een knop "thnx" moet drukken als Flickr aan mijn verzoek heeft voldaan. Serieus, een programma met praatjes;s Daarna gaat het soepel. "Grab the link" klikken, URL plakken en klaar is Kees. Uh nee, toch niet. Grr, wat doe ik nu weer verkeerd?
Ok, laatste poging. Mijn blog toevoegen aan Flickr en vanaf daar publiceren. Gelukt!
In mijn volgende blog een vergelijking tussen Flickr en wat andere soortgelijke sites. Een vermoeden, Flickr gaat hier niet heel goed uitkomen;)
Stap 1, het aanmaken van een account, ging prima. Ik kan gewoon inloggen met mijn Gmail gegevens en wordt daarna door een menuutje geloodst dat me helpt een foto voor mezelf uit te kiezen en wat vrienden te vinden. Dit laatste is wel wat lastig, aangezien ik geen toestemming wil geven voor het doorzoeken van mijn Gmail contacten. Ik heb namelijk met verschillende programma’s de ervaring dat er dan een mail wordt verstuurd aan al mijn contacten dat ze ook het desbetreffende programma moeten gaan gebruiken en daarvoor heb ik net iets te veel zakelijke contactpersonen.
Het vervolgens uploaden van enkele bibliotheekfoto’s (ik heb gekozen voor foto’s van de zelfbediening), tags toevoegen en in sets zetten gaat erg simpel. Het uploaden van de foto naar deze blog was echter een heel ander verhaal. Sowieso raad ik bloggertechnisch Picasa aan omdat die direct te bereiken is. En als je dat niet doet, gewoon lekker direct van je harde schijf.
Maar goed, ik moet het van de opdracht via Flickr doen, dus dat heb ik gedaan (en is gelukt zoals je ziet), maar hiervoor moest de foto wel eerst op openbaar gezet worden. Het ergste daaraan, dat ik op een knop "thnx" moet drukken als Flickr aan mijn verzoek heeft voldaan. Serieus, een programma met praatjes;s Daarna gaat het soepel. "Grab the link" klikken, URL plakken en klaar is Kees. Uh nee, toch niet. Grr, wat doe ik nu weer verkeerd?
Ok, laatste poging. Mijn blog toevoegen aan Flickr en vanaf daar publiceren. Gelukt!
In mijn volgende blog een vergelijking tussen Flickr en wat andere soortgelijke sites. Een vermoeden, Flickr gaat hier niet heel goed uitkomen;)
zaterdag 19 februari 2011
Afsluiting RSS - Het nut voor de bibliotheek
Met deze blog sluit ik mijn ontdekkingsreis naar RSS af. Ik heb ontdekt dat RSS meer functies heeft dan het slechts updaten van nieuws in een RSS Reader. Zo vind ik het handig dat ik door middel van RSS mijn blog op zowel Hyves als Facebook heb kunnen publiceren.
Wel blijf ik bij mijn mening dat als nieuwsdienst RSS een dienst blijft die een beetje achterhaalt is door het gebruik van social media. Voor mij heeft het niet de toegevoegde nieuwswaarde die het belooft te hebben.
Tot slot natuurlijk dé vraag: wat voegt RSS toe voor een bibliotheek?
Ik denk dat een bibliotheek als het RSS betreft voornamelijk de leverende partij moet willen zijn. RSS is leuk voor blogs, maar te onoverzichtelijk voor nieuws, bovendien zit er geen wisselwerking in, waardoor het altijd eenrichtingsverkeer blijft. Ik denk dat veel van de voordelen die aan RSS zitten voor een bibliotheek ook door een dienst als Twitter geleverd worden.
Voor individuele bibliotheekmedewerkers geldt natuurlijk dat ze op de hoogte moeten blijven van nieuws op de manier waarop zij dat het liefst willen. En als dat is door middel van een RSS feed is, dan is dat natuurlijk prima. Ik geef de voorkeur het volgen van verschillende bibliotheken op Twitter.
Een bibliotheekorganisatie moet er natuurlijk wel altijd voor zorgen een site te hebben waarvan de updates met RSS gevolgd kunnen worden!
Wel blijf ik bij mijn mening dat als nieuwsdienst RSS een dienst blijft die een beetje achterhaalt is door het gebruik van social media. Voor mij heeft het niet de toegevoegde nieuwswaarde die het belooft te hebben.
Tot slot natuurlijk dé vraag: wat voegt RSS toe voor een bibliotheek?
Ik denk dat een bibliotheek als het RSS betreft voornamelijk de leverende partij moet willen zijn. RSS is leuk voor blogs, maar te onoverzichtelijk voor nieuws, bovendien zit er geen wisselwerking in, waardoor het altijd eenrichtingsverkeer blijft. Ik denk dat veel van de voordelen die aan RSS zitten voor een bibliotheek ook door een dienst als Twitter geleverd worden.
Voor individuele bibliotheekmedewerkers geldt natuurlijk dat ze op de hoogte moeten blijven van nieuws op de manier waarop zij dat het liefst willen. En als dat is door middel van een RSS feed is, dan is dat natuurlijk prima. Ik geef de voorkeur het volgen van verschillende bibliotheken op Twitter.
Een bibliotheekorganisatie moet er natuurlijk wel altijd voor zorgen een site te hebben waarvan de updates met RSS gevolgd kunnen worden!
vrijdag 18 februari 2011
Blogger & Hyves
Yes, gelukt! Het was even zoeken, maar ik heb mijn blog aan mijn hyve weten te koppelen, zodat de updates daar nu automatisch op verschijnen. En het leukste daaraan was dat het moest middels… jawel RSS:)
Aangezien ik ook mijn Twitter en Facebook aan Hyves gekoppeld heb staan hoopte ik al dat dezelfde functie voor blogs beschikbaar zou zijn en dat bleek tot mijn blijdschap inderdaad zo te zijn. Vervolgens ben ik gaan googlen hoe mijn accounts te koppelen en een kwartiertje later had hyves al mijn berichten geïmporteerd, zodat nu ook al mijn hyvesvriendjes mijn updates kunnen lezen.
Ook je accounts koppelen? Hier is wat je moet doen:
- Ga naar www.hyves.nl
- Log in met je eigen gegevens
- Klik vervolgens rechts bovenin op “mijn menu” en daarna onderaan het balkje dat verschijnt op “mijn account”
- Klik vervolgens links in het midden op “Koppel content”
- Nu kun je de titel van je blog invoeren en nog wat aanvullende gegevens. Onderaan moet je tot slot de RSS URL plakken van je blog. Voor Blogger/BlogSpot is dit titelvanjeblog.blogspot.com/rss.xml
- Voila, Hyves controleert en haalt meteen al je blogberichten binnen en zet ze op je profiel.
Aangezien ik ook mijn Twitter en Facebook aan Hyves gekoppeld heb staan hoopte ik al dat dezelfde functie voor blogs beschikbaar zou zijn en dat bleek tot mijn blijdschap inderdaad zo te zijn. Vervolgens ben ik gaan googlen hoe mijn accounts te koppelen en een kwartiertje later had hyves al mijn berichten geïmporteerd, zodat nu ook al mijn hyvesvriendjes mijn updates kunnen lezen.
Ook je accounts koppelen? Hier is wat je moet doen:
- Ga naar www.hyves.nl
- Log in met je eigen gegevens
- Klik vervolgens rechts bovenin op “mijn menu” en daarna onderaan het balkje dat verschijnt op “mijn account”
- Klik vervolgens links in het midden op “Koppel content”
- Nu kun je de titel van je blog invoeren en nog wat aanvullende gegevens. Onderaan moet je tot slot de RSS URL plakken van je blog. Voor Blogger/BlogSpot is dit titelvanjeblog.blogspot.com/rss.xml
- Voila, Hyves controleert en haalt meteen al je blogberichten binnen en zet ze op je profiel.
donderdag 17 februari 2011
RSS - Hoe te lezen
En zo kreeg ik mijn eerste les in hoe leerzaam het kan zijn het 23dingen traject met anderen te doorlopen. Ik opende vanochtend mijn Blogger en zag dat ik wat nieuwe blogs te lezen had. Désirée had een verhaal over RSS, precies waar ik ook mee bezig ben geweest gisteren. Even lezen wat zij er van vindt dacht ik, maar halverwege het verhaal werd me duidelijk dat we de opdracht allebei anders hadden geïnterpreteerd. Waar ik alleen beschreef wat mijn mening over RSS is, had zij ook de verschillende mogelijkheden tot het lezen van RSS met elkaar vergeleken en dat is eigenlijk wel een hele leuke insteek.
Dus heb ik inmiddels ook een Netvibes en een Symbaloo account aangemaakt. Beide systemen blijken meteen uitgebreider te zijn dan Google Reader en eigenlijk meer vergelijkbaar met igoogle, omdat je er ook je internetfavorieten, mail, chat enz. mee bij kan beheren. Netvibes onderscheidt zich van door de ruime keus aan lay-outs, wat ik als personaliseerfan erg leuk vind. Verder lijkt het heel sterk op igoogle qua indeling en gebruiksgemak. Bij starten staat Flickr meteen als widget erbij en laat ik nou net nog geen account hebben daar (wel Picasa), dus ik verheug me nu al op de volgende opdracht waarbij ik een dergelijke account aan ga maken.
Het enige probleem dat ik tot nu toe met Netvibes ondervind is dat ik helemaal aan het begin heb gekozen voor “tennis” als dashboard en dat ik daar nu niet meer vanaf kom. Geen onoverkomelijk probleem, maar wel een beetje irritant dat het me niet lukt die tabbladen te verwijderen.
Leuk aan Symbaloo vind ik dat het erg Nederlands is en dat het werkt met blokjes in plaats van widgets. Als je op een blokje klikt opent die in het midden de betreffende feed. Dit maakt het lezen van RSS wel een beetje onoverzichtelijk, aangezien je alsnog al je feeds apart aan moet klikken om de updates in het midden te kunnen lezen. Symbaloo is echter wel heel erg handig om te gebruiken in plaats van je favorietenmap in je internetbrowser. Jammer is de beperkte mogelijkheid die de pagina geeft wat het betreft lay-out en zwarte basis lay-out die niet zo goed matcht bij wat ik mooi vind. Al met al is Symbaloo een prima startpagina voor je browser.
Voordeel van Netvibes en Symbaloo voor mij persoonlijk is dat ze, in tegenstelling tot igoogle, niet gekoppeld zitten aan je Google account en ik dus niet steeds mijn beginscherm kwijt ben, omdat ik uitgelogd blijk te zijn nadat mijn vriend zijn gmail even heeft gecheckt;)
In de komende weken ga ik proberen iets minder te houden van mijn Google Chrome browser en iets meer gebruik te maken van de verschillende functies die igoogle, Symbaloo en Netvibes bieden.
Dus heb ik inmiddels ook een Netvibes en een Symbaloo account aangemaakt. Beide systemen blijken meteen uitgebreider te zijn dan Google Reader en eigenlijk meer vergelijkbaar met igoogle, omdat je er ook je internetfavorieten, mail, chat enz. mee bij kan beheren. Netvibes onderscheidt zich van door de ruime keus aan lay-outs, wat ik als personaliseerfan erg leuk vind. Verder lijkt het heel sterk op igoogle qua indeling en gebruiksgemak. Bij starten staat Flickr meteen als widget erbij en laat ik nou net nog geen account hebben daar (wel Picasa), dus ik verheug me nu al op de volgende opdracht waarbij ik een dergelijke account aan ga maken.
Het enige probleem dat ik tot nu toe met Netvibes ondervind is dat ik helemaal aan het begin heb gekozen voor “tennis” als dashboard en dat ik daar nu niet meer vanaf kom. Geen onoverkomelijk probleem, maar wel een beetje irritant dat het me niet lukt die tabbladen te verwijderen.
Leuk aan Symbaloo vind ik dat het erg Nederlands is en dat het werkt met blokjes in plaats van widgets. Als je op een blokje klikt opent die in het midden de betreffende feed. Dit maakt het lezen van RSS wel een beetje onoverzichtelijk, aangezien je alsnog al je feeds apart aan moet klikken om de updates in het midden te kunnen lezen. Symbaloo is echter wel heel erg handig om te gebruiken in plaats van je favorietenmap in je internetbrowser. Jammer is de beperkte mogelijkheid die de pagina geeft wat het betreft lay-out en zwarte basis lay-out die niet zo goed matcht bij wat ik mooi vind. Al met al is Symbaloo een prima startpagina voor je browser.
Voordeel van Netvibes en Symbaloo voor mij persoonlijk is dat ze, in tegenstelling tot igoogle, niet gekoppeld zitten aan je Google account en ik dus niet steeds mijn beginscherm kwijt ben, omdat ik uitgelogd blijk te zijn nadat mijn vriend zijn gmail even heeft gecheckt;)
In de komende weken ga ik proberen iets minder te houden van mijn Google Chrome browser en iets meer gebruik te maken van de verschillende functies die igoogle, Symbaloo en Netvibes bieden.
woensdag 16 februari 2011
RSS net niet
Ding 4, ofwel het gebruik van RSS was er eentje waar ik me nog een beetje een mening over moest vormen. Ik heb weliswaar al enige tijd Google Reader (tja, als je ooit alles van je Google account utiprobeert dan is dat er onderdeel van) en ik had me ook geabonneerd op enkele feeds, maar heel veel verder was ik nog niet gekomen. De reden? Het is gewoon niet interessant genoeg voor de gemiddelde internetgebruiker.
Zoals al eerder gezegd ben ik pas vanwege 23dingen begonnen met het volgen van blogs. Ik begrijp dat als je meerdere blogs volgt het best lekker is om dat via RSS allemaal overzichtelijk bij elkaar te hebben. Het doet echter niet wat het beloofd: alles op één site, met één klik, binnen handbereik. Ik moet namelijk nog steeds naar Facebook, Hyves, Twitter en nog wat van dat soort sites. Makkelijker vind ik het dan om gewoon Google Chrome te downloaden (ja ik ben een Google fanJ) en daar standaardtabbladen in op te slaan, zodat je de belangrijkste sites binnen handbereik hebt. Zolang dat er niet meer worden dan tien is het prima te doen.
Andere nadelen aan RSS vind ik dat het uiteindelijk te technisch is voor de meeste mensen om echt lekker mee te werken (het kopieren en plakken van snelkoppelingen is niet erg gebruiksvriendelijk), dat als je niet oppast je veel te veel informatie binnenkrijgt die niet gedoseerd per website wordt aangeboden en dat het niet te gebruiken is met mobiel internet (iig niet op mijn telefoon).
Nu heb ik, om RSS toch een kans te geven Google Reader toegevoegd aan mijn iGoogle (een gepersonaliseerde versie van de standaardgoogle, van waaruit je bijvoorbeeld ook je mail e.d. kunt zien) en wat blijkt, ik doe er nog steeds niet echt iets mee. Misschien is het omdat ik ook Twitter heb en ik veel van de sites die ik volg ook daar volg, dat de informatie van RSS eigenlijk achterloopt. Instanties en individuele mensen posten daar hun updates en ik weet dat er een nieuw nieuwsbericht of een nieuwe blog te lezen is. Kortom: Twitter is een vorm van RSS, die zelfs nog uitgebreider is.
Eigenlijk worden mijn argumenten het best beschreven in de reactie van “Ferry” op het artikel “Waarom komt RSS in Nederland nog steeds niet van de grond?” dat bij het cursusmateriaal hoort.
http://www.den-dopper.com/2008/06/30/waarom-komt-rss-in-nederland-nog-steeds-niet-van-de-grond/
Dit gezegd hebbende besef ik me dat ik, net als veel andere mensen, ook gewoon van klikken hou. Een beetje doelloos over het web surfen is best leuk en uiteindelijk soms ook veel leerzamer dan rechtstreeks door kunnen klikken.
Mijn conclusie is vooralsnog (want ik blijf dit hele traject natuurlijk braaf RSS gebruiken en zal zeker mijn mening bijstellen mocht dat nodig zijn) dat RSS wellicht een paar jaar geleden erg handig kan zijn geweest, maar inmiddels is ingehaald door de ontwikkelingen.
Zoals al eerder gezegd ben ik pas vanwege 23dingen begonnen met het volgen van blogs. Ik begrijp dat als je meerdere blogs volgt het best lekker is om dat via RSS allemaal overzichtelijk bij elkaar te hebben. Het doet echter niet wat het beloofd: alles op één site, met één klik, binnen handbereik. Ik moet namelijk nog steeds naar Facebook, Hyves, Twitter en nog wat van dat soort sites. Makkelijker vind ik het dan om gewoon Google Chrome te downloaden (ja ik ben een Google fanJ) en daar standaardtabbladen in op te slaan, zodat je de belangrijkste sites binnen handbereik hebt. Zolang dat er niet meer worden dan tien is het prima te doen.
Andere nadelen aan RSS vind ik dat het uiteindelijk te technisch is voor de meeste mensen om echt lekker mee te werken (het kopieren en plakken van snelkoppelingen is niet erg gebruiksvriendelijk), dat als je niet oppast je veel te veel informatie binnenkrijgt die niet gedoseerd per website wordt aangeboden en dat het niet te gebruiken is met mobiel internet (iig niet op mijn telefoon).
Nu heb ik, om RSS toch een kans te geven Google Reader toegevoegd aan mijn iGoogle (een gepersonaliseerde versie van de standaardgoogle, van waaruit je bijvoorbeeld ook je mail e.d. kunt zien) en wat blijkt, ik doe er nog steeds niet echt iets mee. Misschien is het omdat ik ook Twitter heb en ik veel van de sites die ik volg ook daar volg, dat de informatie van RSS eigenlijk achterloopt. Instanties en individuele mensen posten daar hun updates en ik weet dat er een nieuw nieuwsbericht of een nieuwe blog te lezen is. Kortom: Twitter is een vorm van RSS, die zelfs nog uitgebreider is.
Eigenlijk worden mijn argumenten het best beschreven in de reactie van “Ferry” op het artikel “Waarom komt RSS in Nederland nog steeds niet van de grond?” dat bij het cursusmateriaal hoort.
http://www.den-dopper.com/2008/06/30/waarom-komt-rss-in-nederland-nog-steeds-niet-van-de-grond/
Dit gezegd hebbende besef ik me dat ik, net als veel andere mensen, ook gewoon van klikken hou. Een beetje doelloos over het web surfen is best leuk en uiteindelijk soms ook veel leerzamer dan rechtstreeks door kunnen klikken.
Mijn conclusie is vooralsnog (want ik blijf dit hele traject natuurlijk braaf RSS gebruiken en zal zeker mijn mening bijstellen mocht dat nodig zijn) dat RSS wellicht een paar jaar geleden erg handig kan zijn geweest, maar inmiddels is ingehaald door de ontwikkelingen.
nog steeds aan het bloggen met Blogger, Blogspot o.i.d.
Ding 3: Meld je weblog aan
Dit had ik nogal voorbarig al gedaan voordat ik sowieso begonnen was, dus die stap kon ik overslaan. Ik ben nog niet opgenomen in de lijst (en doe dit project wel heus echt waar alleen) dus ik ben benieuwd wanneer dat wel gaat gebeuren en ik wellicht wat volgers krijg. Nu is dit volgens mij via Blogger erg makkelijk, aangezien dezelfde persoon meerdere keren je vriendje kan worden mits die persoon over zowel Twitter als Gmail beschikt. Volgens mij werkt friend connect dus nog niet helemaal optimaal.
Gisteravond ben ik lekker bezig geweest met het stylen van mijn blog. Inmiddels heb ik zoals je kunt zien voor een leuk biebachtige achtergrond gekozen met bijpassende letters en kleurtjes en voorlopig ben ik hier blij mee. Over een maand dwingt mijn stylewoede me wel weer tot het maken van een nieuwe lay-out;)
Maar goed, om ook de vorige opdracht af te maken mijn mening over Blogger (en in een van mijn volgende blogs, ding 9 als ik het goed, heb een uiteenzetting over web 2.0)
Dat gebruiksvriendelijke waar ik Google nog zo mee complimenteerde toen het Gmail betrof gaat helaas niet op voor Blogger (na het herlezen van het introductiestuk ben ik er ook niet meer zo zeker van dat Blogger van Google is).
Eerst maar wat positieve punten. Om te beginnen is de lay-out erg mooi en aan eigen stijl en voorkeur aanpasbaar. Ik ben persoonlijk dol op het personaliseren van mijn internetaccounts, dus wat het dat betreft voldoet Blogger aan de eisen. Verder is het posten van berichten en het reageren erop lekker simpel. Geen gezeur met html tekens en ga zo maar door, maar gewoon lekker knippen en plakken vanuit Word en alles verschijnt in een mooi kadertje op je blog. Heerlijk!
Helaas zijn er ook wat minder positieve punten aan Blogger. Zo is het vrij storend dat als je op de foto van een volger klikt je niet diens blog te zien krijgt maar een kort overzicht van de gelinkte sites, waar die van de volger zelf natuurlijk net niet tussen staat (behalve bij mij dan, want ik volg om deze reden lekker ook mezelf;)). Ik kan dus wel vriendjes worden, maar geen volger, iets waarvan ik sowieso niet helemaal begrijp dat er onderscheid in is gemaakt.
Ook staan er op de pagina van een volger, mocht je die door het intypen van de directe url wel hebben bereikt, icoontjes van facebook, twitter en google buzz. Leuk dacht ik, dan kom ik rechtstreeks op de pagina terecht die de desbetreffende persoon daar heeft. Helaas, ik kwam op mijn eigen pagina.
En toen kwam de volgende uitdaging, van de blog van een volger terug naar die van mezelf. Dat klinkt makkelijk, maar bleek een stuk moeilijker. Na wat gezoek maar geklikt op “dashboard” en dat bleek naar een overzichtspagina te leiden, van waaruit ik weer op mijn eigen blog kon komen.
Al met al vind ik Blogger een mooie, ambitieuze, op het eerste gezicht overzichtelijke, maar achter de schermen zeer onoverzichtelijke site die voldoet aan alles wat ik er van verlang en wellicht nog meer, maar die nog wel wat verbeteringen door kan voeren en een voorbeeld kan nemen aan sociale netwerksites en de makkelijke manier waarop daar tussen profielen geschakeld kan worden.
Dit had ik nogal voorbarig al gedaan voordat ik sowieso begonnen was, dus die stap kon ik overslaan. Ik ben nog niet opgenomen in de lijst (en doe dit project wel heus echt waar alleen) dus ik ben benieuwd wanneer dat wel gaat gebeuren en ik wellicht wat volgers krijg. Nu is dit volgens mij via Blogger erg makkelijk, aangezien dezelfde persoon meerdere keren je vriendje kan worden mits die persoon over zowel Twitter als Gmail beschikt. Volgens mij werkt friend connect dus nog niet helemaal optimaal.
Gisteravond ben ik lekker bezig geweest met het stylen van mijn blog. Inmiddels heb ik zoals je kunt zien voor een leuk biebachtige achtergrond gekozen met bijpassende letters en kleurtjes en voorlopig ben ik hier blij mee. Over een maand dwingt mijn stylewoede me wel weer tot het maken van een nieuwe lay-out;)
Maar goed, om ook de vorige opdracht af te maken mijn mening over Blogger (en in een van mijn volgende blogs, ding 9 als ik het goed, heb een uiteenzetting over web 2.0)
Dat gebruiksvriendelijke waar ik Google nog zo mee complimenteerde toen het Gmail betrof gaat helaas niet op voor Blogger (na het herlezen van het introductiestuk ben ik er ook niet meer zo zeker van dat Blogger van Google is).
Eerst maar wat positieve punten. Om te beginnen is de lay-out erg mooi en aan eigen stijl en voorkeur aanpasbaar. Ik ben persoonlijk dol op het personaliseren van mijn internetaccounts, dus wat het dat betreft voldoet Blogger aan de eisen. Verder is het posten van berichten en het reageren erop lekker simpel. Geen gezeur met html tekens en ga zo maar door, maar gewoon lekker knippen en plakken vanuit Word en alles verschijnt in een mooi kadertje op je blog. Heerlijk!
Helaas zijn er ook wat minder positieve punten aan Blogger. Zo is het vrij storend dat als je op de foto van een volger klikt je niet diens blog te zien krijgt maar een kort overzicht van de gelinkte sites, waar die van de volger zelf natuurlijk net niet tussen staat (behalve bij mij dan, want ik volg om deze reden lekker ook mezelf;)). Ik kan dus wel vriendjes worden, maar geen volger, iets waarvan ik sowieso niet helemaal begrijp dat er onderscheid in is gemaakt.
Ook staan er op de pagina van een volger, mocht je die door het intypen van de directe url wel hebben bereikt, icoontjes van facebook, twitter en google buzz. Leuk dacht ik, dan kom ik rechtstreeks op de pagina terecht die de desbetreffende persoon daar heeft. Helaas, ik kwam op mijn eigen pagina.
En toen kwam de volgende uitdaging, van de blog van een volger terug naar die van mezelf. Dat klinkt makkelijk, maar bleek een stuk moeilijker. Na wat gezoek maar geklikt op “dashboard” en dat bleek naar een overzichtspagina te leiden, van waaruit ik weer op mijn eigen blog kon komen.
Al met al vind ik Blogger een mooie, ambitieuze, op het eerste gezicht overzichtelijke, maar achter de schermen zeer onoverzichtelijke site die voldoet aan alles wat ik er van verlang en wellicht nog meer, maar die nog wel wat verbeteringen door kan voeren en een voorbeeld kan nemen aan sociale netwerksites en de makkelijke manier waarop daar tussen profielen geschakeld kan worden.
dinsdag 15 februari 2011
Ding 1 & 2: het begint!
Zo, mijn account is aangemaakt en ik ga me vanavond heerlijk amuseren met het aanpassen van alle kleurtjes en dingetjes. Nu al zin in!
Het meest moeilijke van bloggen en 23dingen is voor mij dat ik niet nu in mijn enthousiasme een hele serie tegelijk moet plaatsen, alle dingen in één keer ga doen en er dan als het wat lastiger wordt qua tijd weer volledig mee stoppen. Dat is misschien handig en leuk voor mij, maar niet voor eventuele volgers. Bovendien vraag ik me af of het de bedoeling is van het programma. Hoe moeilijk het dus ook zal zijn, na deze update stop ik voor vandaag (ik schrijf mn blogs wel vast en post ze later;p) en bij deze neem ik me voor zo’n twee in de week een nieuw ding op te pakken. Ja ik weet dat het één keer in de week is volgens de site, maar dat gaat me gewoon een beetje te langzaam. Ik ben nu eenmaal niet ’s werelds meest geduldige persoon.
Tegelijkertijd ga ik ook proberen via deze blog zo af en toe wat te delen over mijn werk in de bibliotheek. Of ik geef een aanvullende mening over onderdelen van 23dingen, die verder gaat dan de opdracht. Op die manier is het niet maar 23 keer een stukje over internetvaardigheden, maar een algemener verhaal over het gebruik van die vaardigheden binnen het bibliotheekwezen en alle eventueel aanverwante onderwerpen.
Nu moet natuurlijk nog wel blijken in hoeverre ik ook een heel klein beetje een begenadigd schrijver ben;)
Ding 1: de introductie
Gelezen!
Ding 2: richt je eigen weblog in
Ik was weer eens veel te snel begonnen, zonder eerst alles goed te lezen. Ergens horen dat je een weblog aan moet maken voor 23dingen en dat meteen ook doen was dus niet de bedoeling. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik die weblog al had aangemeld voor ik hem had. Ook niet al te handig. Je moet netjes de stappen op volgorde doorlopen en dan komt het best wel goed.
Die weblog via Blogger heb ik dus netjes aangemaakt. Ging erg makkelijk moet ik zeggen en als ik het zo lees op de site van 23dingen is Blogger onderdeel van Google en dat werkt in het algemeen wel erg makkelijk, dus dit moet helemaal goed gaan komen!
Voor dit onderdeel had ik ook mijn eigen online mailadres nodig (laat ik nu gelukkig al beschikken over een Hotmail en een Gmail account, dus ook dat kwam meteen goed). Ik moet zeggen dat ik als ik probeer te denken vanuit het perspectief van iemand die niet zo heel erg internetvaardig is, ik wel vind dat er erg makkelijk over het aanmaken van een dergelijke account heen wordt gestapt.
Maar goed, ik heb nu al besloten lekker een beetje vals te gaan spelen en zelf titels te verzinnen voor mijn postings, veel leuker vind ik persoonlijk en een uitdaging om het toch duidelijk te houden en niet te op de dingen vooruit te lopen. Verder heb ik er voor gekozen om wel met een schuilnaam te werken. Mijn schuilnaam, fanyella, gebruik ik namelijk al op al mijn sociale media accounts en dat maakt dat als ik onder deze naam werk iedereen op internet wel degelijk weet wie ik ben.
En dan nog even de laatste paar vragen van de opdracht beantwoorden:
Vind ik dit leuk voor de bibliotheek? Nee. Ik vind het wel degelijk veel toevoegen, maar dan meer als één bibliothecaris die een soort wekelijkse column schrijft dan als een instantie die blogt. Dat zorgt ook voor meer feeling van de lezers met de schrijver. Een mens in een organisatie is nu eenmaal interessanter dan de organisatie an sich.
Wat heb ik ontdekt en geleerd? Ik hoop te ontdekken/leren dat bloggen wel degelijk leuk kan zijn, om te lezen of zelf te schrijven. Het antwoord op deze vraag volgt dus over enige tijd, na het afronden van het 23dingen traject.
En dat bovenstaande wat warrig is geschreven… geen probleem, moet ik van de 23dingen opdracht toch nog aanpassen;) (is inmiddels gedaan)
Het meest moeilijke van bloggen en 23dingen is voor mij dat ik niet nu in mijn enthousiasme een hele serie tegelijk moet plaatsen, alle dingen in één keer ga doen en er dan als het wat lastiger wordt qua tijd weer volledig mee stoppen. Dat is misschien handig en leuk voor mij, maar niet voor eventuele volgers. Bovendien vraag ik me af of het de bedoeling is van het programma. Hoe moeilijk het dus ook zal zijn, na deze update stop ik voor vandaag (ik schrijf mn blogs wel vast en post ze later;p) en bij deze neem ik me voor zo’n twee in de week een nieuw ding op te pakken. Ja ik weet dat het één keer in de week is volgens de site, maar dat gaat me gewoon een beetje te langzaam. Ik ben nu eenmaal niet ’s werelds meest geduldige persoon.
Tegelijkertijd ga ik ook proberen via deze blog zo af en toe wat te delen over mijn werk in de bibliotheek. Of ik geef een aanvullende mening over onderdelen van 23dingen, die verder gaat dan de opdracht. Op die manier is het niet maar 23 keer een stukje over internetvaardigheden, maar een algemener verhaal over het gebruik van die vaardigheden binnen het bibliotheekwezen en alle eventueel aanverwante onderwerpen.
Nu moet natuurlijk nog wel blijken in hoeverre ik ook een heel klein beetje een begenadigd schrijver ben;)
Ding 1: de introductie
Gelezen!
Ding 2: richt je eigen weblog in
Ik was weer eens veel te snel begonnen, zonder eerst alles goed te lezen. Ergens horen dat je een weblog aan moet maken voor 23dingen en dat meteen ook doen was dus niet de bedoeling. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik die weblog al had aangemeld voor ik hem had. Ook niet al te handig. Je moet netjes de stappen op volgorde doorlopen en dan komt het best wel goed.
Die weblog via Blogger heb ik dus netjes aangemaakt. Ging erg makkelijk moet ik zeggen en als ik het zo lees op de site van 23dingen is Blogger onderdeel van Google en dat werkt in het algemeen wel erg makkelijk, dus dit moet helemaal goed gaan komen!
Voor dit onderdeel had ik ook mijn eigen online mailadres nodig (laat ik nu gelukkig al beschikken over een Hotmail en een Gmail account, dus ook dat kwam meteen goed). Ik moet zeggen dat ik als ik probeer te denken vanuit het perspectief van iemand die niet zo heel erg internetvaardig is, ik wel vind dat er erg makkelijk over het aanmaken van een dergelijke account heen wordt gestapt.
Maar goed, ik heb nu al besloten lekker een beetje vals te gaan spelen en zelf titels te verzinnen voor mijn postings, veel leuker vind ik persoonlijk en een uitdaging om het toch duidelijk te houden en niet te op de dingen vooruit te lopen. Verder heb ik er voor gekozen om wel met een schuilnaam te werken. Mijn schuilnaam, fanyella, gebruik ik namelijk al op al mijn sociale media accounts en dat maakt dat als ik onder deze naam werk iedereen op internet wel degelijk weet wie ik ben.
En dan nog even de laatste paar vragen van de opdracht beantwoorden:
Vind ik dit leuk voor de bibliotheek? Nee. Ik vind het wel degelijk veel toevoegen, maar dan meer als één bibliothecaris die een soort wekelijkse column schrijft dan als een instantie die blogt. Dat zorgt ook voor meer feeling van de lezers met de schrijver. Een mens in een organisatie is nu eenmaal interessanter dan de organisatie an sich.
Wat heb ik ontdekt en geleerd? Ik hoop te ontdekken/leren dat bloggen wel degelijk leuk kan zijn, om te lezen of zelf te schrijven. Het antwoord op deze vraag volgt dus over enige tijd, na het afronden van het 23dingen traject.
En dat bovenstaande wat warrig is geschreven… geen probleem, moet ik van de 23dingen opdracht toch nog aanpassen;) (is inmiddels gedaan)
van ding...
Goed, daar ga ik dan. Buiten is het heerlijk weer (volgens mij doet de lente nu echt haar best en zijn die sneeuwvoorspellingen voor het weekeinde maar een fabeltje). Een mooi moment dus om met 23dingen te starten.
Het begint al meteen goed. Hoewel ik mezelf toch echt niet als een nitwit op het gebied van computers/internet/etc. beschouw heb ik geen idee hoe ik deze blog zo dadelijk moet posten. Ik heb me braaf aangemeld middels het formulier om deze cursus zelfstandig te doen, maar vooralsnog is mijn blog niet in de beloofde “lijst der dapperen” opgenomen.
Nu heb ik me laten vertellen dat bloggen onderdeel is van 23dingen en het hebben van een blog dus redelijk essentieel. Daarom heb ik besloten dan zelf maar gewoon een blog aan te maken bij blogger en later nog maar eens uit te zoeken hoe ik die dan in de lijst op 23dingen krijg.
Nu moet ik helaas wel toegeven dat bloggen niet heel erg mijn ding is. Hele verhalen schrijven waarbij ik na het posten voornamelijk denk “heb ik hier wel goed aan gedaan” klinken in eerste instantie leuk, maar al snel maakt het schrijven plaats voor een leuk (online, dat wel natuurlijk) spelletje. Zou daar eigenlijk ook een ding van zijn, online spelletjes en communities als farmville en mijn nieuwste verslaving, cityville? Wie weet.
Maar ik dwaal af. Laat ik eerst maar eens beginnen met ding 1: de introductie.
Het begint al meteen goed. Hoewel ik mezelf toch echt niet als een nitwit op het gebied van computers/internet/etc. beschouw heb ik geen idee hoe ik deze blog zo dadelijk moet posten. Ik heb me braaf aangemeld middels het formulier om deze cursus zelfstandig te doen, maar vooralsnog is mijn blog niet in de beloofde “lijst der dapperen” opgenomen.
Nu heb ik me laten vertellen dat bloggen onderdeel is van 23dingen en het hebben van een blog dus redelijk essentieel. Daarom heb ik besloten dan zelf maar gewoon een blog aan te maken bij blogger en later nog maar eens uit te zoeken hoe ik die dan in de lijst op 23dingen krijg.
Nu moet ik helaas wel toegeven dat bloggen niet heel erg mijn ding is. Hele verhalen schrijven waarbij ik na het posten voornamelijk denk “heb ik hier wel goed aan gedaan” klinken in eerste instantie leuk, maar al snel maakt het schrijven plaats voor een leuk (online, dat wel natuurlijk) spelletje. Zou daar eigenlijk ook een ding van zijn, online spelletjes en communities als farmville en mijn nieuwste verslaving, cityville? Wie weet.
Maar ik dwaal af. Laat ik eerst maar eens beginnen met ding 1: de introductie.
Abonneren op:
Reacties (Atom)